KATALOG EKOLOGICZNY

KATALOG EKOLOGICZNY

Informacje

Żelazo dwuwartościowe

Żelazo w wodach naturalnych występuje w postaci dwuwartościowych i trójwartościowych jonów, a także w postaci związków organicznych i nieorganicznych, które są w stanie koloidalnym lub w postaci drobnych zawiesin (kompleksy żelaza, wodorotlenek żelaza i tlenek żelaza, siarczki itp.). W wodach powierzchniowych żelazo, zwykle w formie tlenkowej, występuje głównie w kompleksach organicznych (humaty), a także w postaci koloidalnych i drobno rozproszonych zawiesin. W wodzie gruntowej, przy braku rozpuszczonego tlenu, żelazo występuje głównie w postaci jonów dwuwartościowych. Zawartość żelaza w wodach powierzchniowych czasami osiąga 1 mg / l; w podziemiu - do 10 mg / l i więcej. Wody, w których ilość żelaza jest duża, zwykle mają odczyn kwaśny. ]

Żelazo jest niezbędnym składnikiem wód powierzchniowych. W zależności od potencjału redoks żelazo wykazuje stany utleniania 2+ i 3+. Najczęściej występują związki żelazowe, żelazo występuje w wodach o niskim potencjale utleniania [. ]

Żelazo i mangan. Obecność tych metali nawet w bardzo niskich stężeniach sprawia, że ​​woda nie nadaje się do potrzeb domowych i przemysłowych. Ślady żelaza i manganu powodują zanieczyszczenie kąpieli i zlewów, nadają umytej bielizny brązowawy kolor i wpływają na smak wody. Wody podziemne pozbawione rozpuszczonego tlenu mogą zawierać znaczne ilości żelaza dwuwartościowego Fe2 + i manganu Mn2 + w postaciach rozpuszczalnych (bezbarwnych). W wyniku utleniania zamieniają się w stabilne nierozpuszczalne związki trójwartościowego żelaza Fe3 + i czterowartościowego manganu Mn4 +, nadając wodzie rdzy. Jeśli przychodzące: do konsumenta woda została pobrana z dolnych beztlenowych warstw zbiorników lub rzek w kontakcie ze skałami, które zawierały żelazo i mangan, wówczas mogą w niej występować zarówno formy zredukowane, jak i utlenione, które często tworzą złożone związki z substancjami organicznymi. [. ]

Siarczan żelazawy jest tańszym i łatwo dostępnym odczynnikiem niż chlorek żelazowy, jednak skuteczność siarczanu żelazawego jako koagulanta jest niższa niż chlorku. Aby uzyskać taką samą wydajność urządzenia odwadniającego i zawartość wilgoci w odwodnionym osadzie, dawka siarczanu żelazawego powinna być 1,5–2 razy większa niż dawka jego chlorku. ]

Zawartość żelaza nie przekracza 4 mg / l. W tym przypadku wystarczy przekonwertować całe żelazo na biwalentne. 100 ml analizowanej próbki zakwasza się przez dodanie 0,5 ml kwasu azotowego, wylewając trochę (na końcu noża) kwasu askorbinowego lub siarczanu hydroksyloaminy (nie można w tym celu użyć siarczynu sodu) i odstawić w temperaturze pokojowej na 10 minut. Następnie miareczkować roztworem azotanu bizmutu, jak opisano powyżej. ]

Otrzymane żelazo w ilości odpowiadającej początkowej zawartości hydrochinonu określa się za pomocą fenantroliny, z którą Fe2 + daje stabilny pomarańczowo-czerwony kompleks Fe (C, 2H8X2) g + - Intensywność koloru nie zmienia się w zakresie pH 2-9. Współczynnik absorpcji molowej wynosi 13 600. [. ]

Bezbarwne jony żelaza żelazowego E2 + i dwuwartościowy mangan Mn2 + mogą być obecne w wodzie ze studni oraz w wodzie zbiorników beztlenowych. Pod wpływem powietrza są powoli utleniane do żelaza żelazowego Fe3 i czterowartościowego manganu Mn4 +. Szybkość utleniania zależy od wartości pE1, zasadowości, zawartości organicznej, substancji i obecności czynników utleniających. Jeśli obróbka wody nie zapewnia usuwania brązowych tlenków żelaza i manganu, woda dostarczana konsumentom będzie miała nieprzyjemny odcień, aw niektórych przypadkach nie będzie mogła być w ogóle używana. ]

Podczas procesu miareczkowania żelazo żelazne jest utleniane do trójwartościowego, a drugie, jako środek utleniający, zgłasza niebieską barwę difenyloaminy, gdy dwuchromian potasu jest już miareczkowany. Aby wyeliminować wpływ tlenku żelaza, dodaje się kwas fosforowy, który tworzy z nim złożony związek [. ]

Siarkowodór, azotyn i żelazo w analizie rafinerii ścieków w większości przypadków występują w ilościach śladowych. Jeśli konieczne są zmiany, siarkowodór, azotyny i żelazo należy oznaczyć oddzielnie, a wynik, przeliczony na mg / l 02, należy odjąć od wartości utlenialności znalezionej próbki. [. ]

Metody usuwania żelaza i manganu z wody. Metody usuwania żelaza z wody są zredukowane do utleniania żelaza żelazawego do żelaza żelazowego i jego strącania jako wodorotlenku żelaza (III). ]

Oznaczanie żelaza żelazowego wytwarza się w taki sam sposób, jak oznaczanie całkowitej zawartości żelaza, z tym wyjątkiem, że nie dodaje się nadsiarczanu amonu w celu utlenienia żelaza żelazawego do żelaza żelazowego. ]

W związku z częściowym utlenianiem żelaza żelazowego do Fe (III) i jego utratą w układzie regeneracji roztworu, schemat technologiczny zapewnia ciągłe wprowadzanie kompleksu Fe (II) EDTA i specjalnego urządzenia, które zapewnia redukcję żelaza żelazowego do dwuwartościowego. ]

Zakłócające działanie żelaza żelazowego można wyeliminować przez przywrócenie go kwasem askorbinowym. Obecność miedzi w wodzie do 0,05 mg również nie uniemożliwia oznaczenia glinu po dodaniu kwasu askorbinowego. Jest to uwzględnione w trakcie analizy. Tytan, cyrkon, tor i beryl są zwykle nieobecne w wodach powierzchniowych.. Obecność alkaliów i metali dwuwartościowych nie wyklucza oznaczania glinu. ]

Podczas koagulacji solami żelaza żelaznego głównym wyzwaniem technologicznym jest uprzednie przekształcenie dwuwartościowego żelaza w żelazo. Utlenianie E2 + przez tlen zawarty w wodzie przebiega powoli. Jego prędkość zależy od pH medium i osiąga wartość dopuszczalną dla celów praktycznych tylko przy pH> 8 (rys. [.]

Biwalentne (żelazowe) lub trójwartościowe (tlenkowe) żelazo może być obecne w naturalnych wodach. Najczęściej w wodzie podziemnych źródeł żelazo występuje w postaci wodorowęglanu żelazawego Fe (HCO3) 2, tj. Wodorowęglanu żelaza. ]

Selektywna ekstrakcja jonów glinu i żelaza żelaznego z wód kopalni kwaśnych powyższych kompozycji została przeprowadzona w dwóch etapach. ]

Siarczki usuwa się również przez wytrącanie żelazem (dwuwartościowym) lub siarczanami glinu; temu procesowi towarzyszy flokulacja, w wyniku czego MIC zmniejsza się o około 70%. ]

W środowisku kwaśnym nadtlenek wodoru przekształca sole żelaza w sole żelaza, kwas azotowy w kwas azotowy, siarczki w siarczany. ]

W wodzie wpływającej do aparatu do elektrodializy żelazo nie powinno być większe niż 0,05 mg / l. Złożone związki substancji organicznych z żelazem są szczególnie niebezpieczne dla membran podobnych do jonów. Skład tych substancji organicznych nie jest dokładnie znany, ale większość badaczy przypisuje je humusowi glebowemu. Trudność w oczyszczaniu takich wód w celu usunięcia żelaza tłumaczy się niemożnością przekształcenia żelaza żelazowego w wodorotlenek bez niszczenia kompleksu organicznego, na przykład silnym środkiem utleniającym. ]

Lepkość anomalii w roztworach z solami glinu i żelaza, hydrolizujących w różnych warunkach, pokazano na ryc. 58 i 59. Charakterystyczne jest, że anomalna lepkość układu koloidalnego wodorotlenków glinu i żelaza utworzonych w mieszaninach chlorku wodorowęglanu jest znacznie wyższa niż w mieszaninach, w których jony dwuwartościowego siarczanu krzepną. Jeszcze większe tworzenie struktury obserwuje się, gdy flokulanty, PAA i AK, dodaje się do układu koagulującego wodorotlenków (patrz Fig. 58). ]

Przy stosowaniu soli żelaza do obróbki barwnych wód reżim alkalizacji nakłada dodatkowe ograniczenia. Konwersja tej postaci do trójwartościowej wymaga doprowadzenia pH do 8,3, ale jednocześnie występuje „powrót koloru”, co tłumaczy się przejściem kolorowych związków żelaza żelaznego w jeszcze bardziej zabarwione związki żelaza żelazowego. W związku z tym pH uzdatnionej alkalicznie wody w tym przypadku nie powinno przekraczać 8,3. [. ]

Wpływ czynników utleniających i redukujących (żelazo żelazowe, dwuwartościowa rtęć, srebro, bizmut, trójwartościowy antymon, ołów, trójwartościowe złoto, chloroplatyny i metawanatyny) w silnie zanieczyszczonych wodach jest eliminowany przez odpowiednie rozcieńczenie wodą destylowaną. ]

Azotyny utworzone w ciele wchodzą do krwiobiegu, gdzie żelazo żelazowe jest utleniane do trójwartościowego (Ge + 2 -> Ge + 3), tworząc metahemoglobinę, która nie jest zdolna do odwracalnego wiązania tlenu wchodzącego podczas oddychania. ]

Wadą siarczanu żelazawego jest konieczność przekształcania żelaza żelaznego w żelazo o wysokiej rezerwie alkalicznej lub stosowania wstępnego chlorowania jego roztworów. Zaleca się niezależne stosowanie [47] tylko wtedy, gdy pH wody jest większe niż 9. [. ]

Koagulanty żelaza prowadzą również do wytrącania fosforanów. Jony żelazowe tworzą sól ReP04 o stosunku molowym 1: 1. Podobnie jak w przypadku aluminium, do rzeczywistej koagulacji potrzeba więcej żelaza niż wynika to z równania reakcji chemicznej. Ze względu na fakt, że reakcja chlorku żelazowego z substancjami, które powodują naturalną alkaliczność, zachodzi stosunkowo powoli, wapno lub inne alkalia są również wprowadzane w celu zwiększenia pH i zwiększenia stężenia jonów hydroksylowych. Mechanizm reakcji chemicznej zachodzącej między jonami żelaza i fosforanem nie jest całkowicie jasny. Chociaż siarczan żelaza (II) może prowadzić do powstawania strąconego fosforanu w stosunku molowym Fe: P = 3: 2, wyniki doświadczalne pokazują, że stosunek molowy jest prawie taki sam jak w przypadku stosowania soli trójwartościowego żelaza. Sole żelaza, takie jak siarczan żelaza (III), chlorek żelaza (III), siarczan żelaza (II) i zużyty roztwór trawiący z hut stali są wprowadzane do obrotu. Pod warunkiem, że w ściekach występuje wystarczająca ilość substancji, która powoduje wysoką naturalną alkaliczność, wprowadzenie soli żelazowych bez pomocniczych koagulantów prowadzi do usunięcia fosforu w takich stosunkach Re: P jak 1,8: 1 lub więcej. Odpowiada to podawaniu ReCl3 w stężeniu około 100 mg / l. Skład roztworu trawiącego nie jest stały i zależy od zastosowanych procesów obróbki metali. Najczęstszą postacią jest siarczan żelaza (II), który tworzy się przez trawienie kwasem siarkowym, ale znaleziono także chlorek żelaza (II), który otrzymuje się przez trawienie kwasem solnym. Zawartość żelaza w roztworach odpadów wynosi od 5 do 10%, a wolne kwasy od 0,5 do 15%. Aby uzyskać dobre wyniki przy użyciu roztworów trawiących, należy dodać wapno lub sodę kaustyczną. Na przykład, podczas pierwotnego osadzania, w celu zmniejszenia całkowitego stężenia fosforu o 30% i MIC o 60%, wymagane jest około 40 mg / l żelaza, 70 mg / l wapna i 0,5 mg / l dodatków polimerowych. ]

Zasada metody. Metoda opiera się na reakcji interakcji ozonu i innych fotoutleniaczy z jonami żelaza (sól Mora) w środowisku kwaśnym. W tym samym czasie powstają jony żelazowe, które są określane kolorymetrycznie jako kompleks żelaza-anidenu przez intensywność koloru czerwonego. ]

Jeden gram rozpuszczonego glinu jest równoważny 6,35 g bezwodnego siarczanu glinu, a jeden gram żelaza wynosi 1,93 g bezwodnego chlorku żelazowego; Jednak rzeczywiste zapotrzebowanie na elektrolitycznie przygotowane koagulanty i sole koagulacyjne może być bardzo różne od obliczonego, na podstawie warunków równoważności. Ponadto należy pamiętać, że żelazo rozpuszcza się w postaci dwuwartościowej, a szybkość wytrącania produktów hydrolizy żelaza silnie zależy od stopnia jego utlenienia. Ponieważ gdy pH wody jest poniżej 7,0, kationy Fe2 + utleniają się powoli, konieczne jest uciekanie się do alkalizacji wody lub poddania jej działaniu chloru 2. [. ]

Różne koagulanty (glin i siarczan żelazawy, siarczan żelazowy lub chlorek żelazowy) stosuje się do intensyfikacji wytrącania drobno zdyspergowanych zawiesin i usuwania koloidalnych zanieczyszczeń ze ścieków. Intensyfikacja sedymentacji zawiesin, zwłaszcza w stężeniu kilkudziesięciu gramów na metr sześcienny, w większości przypadków jest osiągana przez wprowadzenie do wody flokulantów - rozpuszczalnych w wodzie polimerów o łańcuchowej strukturze z polarnymi końcowymi grupami funkcyjnymi. Wśród takich flokulantów poliakryloamid jest najbardziej powszechny w ZSRR. Ostatnio stosuje się aktywowany kwas krzemowy otrzymywany w miejscach, w których chlor zużywa roztwory krzemianu sodu lub zakwaszając je pewną ilością kwasów mineralnych, a także koagulanty kationowe typu BA-2. Wprowadzenie koagulantów do ścieków wymaga późniejszego dostosowania pH do wartości zapewniającej całkowitą hydrolizę soli i wytrącenie hydratu tlenku. Dla koagulantów aluminiowych i siarczanu żelazowego, pH = 6-t-7, dla siarczanu żelazawego - pH = 8,5 do 9 [. ]

Nagromadzenie azotanów w organizmie człowieka przy długotrwałym stosowaniu takich pokarmów roślinnych powoduje poważne zaburzenia metaboliczne, alergie i zaburzenia nerwowe. We krwi azotany przekształcają żelazo hemoglobiny w żelazo, co zakłóca transport tlenu z płuc do tkanek. Jeśli chodzi o związki nitrozowe, w niektórych przypadkach mogą one powodować złośliwe nowotwory, raka żołądka i białaczkę. Spożycie azotanów w organizmie w dawce większej niż 5 mg. na 1 kg masy ciała jest już niebezpieczny. Dzienna dawka azotanów przyjmowanych z pokarmem nie powinna przekraczać 320 mg, a azotany nie powinny przekraczać 9 mg. ]

Ostatnio rozpowszechniła się nowa metoda oczyszczania ścieków, polegająca na strącaniu metali ciężkich w postaci nierozpuszczalnych w wodzie ferrytów [39, 140]. Ferryty są złożonymi tlenkami żelaza i innych metali dwuwartościowych. Ich skład chemiczny wyrażony jest wzorem MeRe204, gdzie Me jest sumą metali nieżelaznych; zatem ferryty można uważać za sole kwasu żelazawego. Charakteryzują się sześcienną strukturą krystaliczną typu spinelu. ]

Podczas zmiękczania przez wytrącanie w celu usunięcia wapnia i magnezu z. roztwór używany wapno CaO n soda kalcynowana ta2CO3. Ponadto obróbka wapnem ma działanie bakteriobójcze, prowadzi do usuwania żelaza i przyczynia się do klarowania mętnych wód powierzchniowych. W zmiękczaniu jonowymiennym stosuje się żywicę do usuwania jonów dwuwartościowych i zastępowania ich jonami sodu; ten proces: powszechnie stosowany w zmiękczaczach domowych. ]

Proces przeprowadza się w urządzeniach przepływowych typu bębnowego (ryż, 6.34, b). W wyniku naprzemiennego kontaktu par galwanicznych z roztworem i tlenem powietrza spowodowanym przez obrót bębna, szybkość rozpuszczania się żelaza wzrasta, żelazo szybko utlenia się do trójwartościowego, w urządzeniu bębna do galwanizacji krzepnięcia powstają warunki do tworzenia związków wodorotlenku żelaza i magnetytu oraz hematytu. ]

Stopień dysocjacji wodorotlenków wyraża się zwykle przez iloczyn rozpuszczalności ¿p = Kk [MeOI]. Wartości przy 18 ° С dla А1 (ОН) 3 wynoszą 1,9-10 33 33, dla е (ОН) e - 3,8 - 10 38 38, dla for (ОН) 2 - 4,8-10 16 [87]. W konsekwencji hydroliza kationów żelazowych przebiega bardziej kompletnie niż hydroliza kationów glinu i żelaza. ]

Metale o zmiennej wartościowości pochodzą z wybielania za pomocą włókna celulozowego i wody. Sama zawiesina celulozy ma dobre właściwości wymiany kationów i ma wyraźne powinowactwo do trójwartościowych kationów (A1, D), mniejsze powinowactwo do dwuwartościowego (Mn, Cu) i niewielkie powinowactwo do metali ziem alkalicznych. Obecność kationów metali w zawiesinie celulozowej zmniejsza biel włókna, a także powoduje intensywny rozkład roztworów nadtlenku wodoru, a tym samym nadmiarów środków wybielających. Obecność jonów żelaza i manganu w masie jest szczególnie niebezpieczna, ponieważ ich negatywny wpływ jest najbardziej widoczny w środowisku alkalicznym o pH 10,0-10,5, tj. w warunkach bielenia nadtlenkiem wodoru. ]

Witriol żelaza był odpowiedni do oczyszczania wody o wysokiej zawartości substancji humusowych w niskiej temperaturze uzdatnionej wody. Podczas oczyszczania wód słabo kwaśnych zwykle stosuje się go w mieszaninie z wapnem, co stwarza korzystne warunki do utleniania żelaza dwuwartościowego do żelaza / 87 rozpuszczonego tlenu w powietrzu. W celu przyspieszenia procesu ubijania tlenku jonów żelaza, wzrost temperatury i ciśnienia, kataliza homogeniczna i heterogeniczna, silne utleniacze, ekspozycja na ultradźwięki lub promieniowanie wysokoenergetyczne. Zaangażowanie aktywnych środków utleniających jest skuteczne, ale komplikuje oprzyrządowanie procesów i wymaga dokładnego monitorowania parametrów technologicznych. Zastosowanie siarczanu żelazawego (#) eliminuje te trudności. Ma stabilne właściwości koagulacyjne w szerokim zakresie wartości pH, dobrze się rozpuszcza i charakteryzuje się niską korozyjnością. Jest szczególnie skuteczny w przypadku przetwarzania wysoko zabarwionych miękkich wód w niskiej temperaturze / /. [. ]

Znana jest dość duża liczba gatunków mikroorganizmów, które można stosować do bakteryjnego ługowania różnych pierwiastków z rud. Jednak w przemyśle najpowszechniej stosowanym w tym celu są bakterie tionowe (i bakterie żelaza), które mogą utleniać żelazo do żelaza, a także minerały siarczkowe. Budują swoją masę komórkową z wody i węgla, które otrzymuje się przez asymilację CO2 emitowanego z atmosfery lub z rudy. Jedynym źródłem energii dla procesów życiowych tych mikroorganizmów, którymi są chemo-autotrans, są reakcje utleniania nieorganicznych związków różnych metali, siarki elementarnej [. ]

Duży wpływ na szybkość ko, rrozii ma tlen tlenowy przenikający przez warstwę gleby do powierzchni rurociągu. W gęstych glebach, na przykład w glinach, tlen tlenowy utrudnia depolaryzację elementów katodowych par korozyjnych. Brak tlenu stwarza warunki do przenoszenia jonów żelazawych z miejsc anodowych na ziemię. Dyfuzja tych jonów zwiększa szybkość korozji. Tak więc słaba przepuszczalność powietrza gleb jest oznaką ich wysokiej agresywności. ]

Badania przeprowadzone za granicą iw Rosji ujawniły dodatnią korelację między stopniem zanieczyszczenia wody pitnej a zdrowiem człowieka. Faktem jest, że w 1986 roku w Południowej Dakocie (USA) z powodu użycia wody zanieczyszczonej azotanami, dwumiesięczne dziecko zmarło z powodu metge-moglobinemii (tzw. „Syndromu niebieskiego dziecka”), co wynika z faktu, że w azotanach ludzkiej krwi Żelazo żelaza hemoglobiny jest przekształcane w żelazo, a krew traci zdolność do transportu tlenu. Szczególnie niebezpieczne azotany w wodzie pitnej dla dzieci poniżej 12 lat. W środowisku azotany tworzą nitrozoaminy z aminami drugorzędowymi, z których wiele jest rakotwórczych. Azotany i azotyny wywołują niedokrwistość zarodkową. Zwiększona zawartość tych związków w roślinach przyczynia się do akumulacji metali ciężkich. Szeroko rozpowszechniona próchnica zębów i fluoroza są powodowane odpowiednio brakiem i nadmiarem fluoru w wodzie pitnej. Nie mniejszym problemem jest brak jodu w wodzie z powodu rozwoju chorób tarczycy, zwłaszcza wśród mieszkańców wsi. Takie obszary są znane z dalekiej północy na północny Kaukaz w europejskiej części Rosji, w tym w regionie moskiewskim. Długotrwałe stosowanie wody z niedoborem jodu prowadzi do opóźnienia umysłowego i fizycznego. Badania w Stanach Zjednoczonych wykazały pozytywny związek raka pęcherza z wodą pitną o wysokim stężeniu chloru (w Massachusetts, w ciągu 6 lat odnotowano 1000 zgonów tej choroby). ]

Istnieją cztery podstawowe smaki wody: słony, gorzki, słodki i kwaśny. Wszystkie inne liczne odcienie smaku składają się z podstawowych i nazywane są smakami. Najczęstszy słony smak wody w większości przypadków wynika z rozpuszczonego w nim chlorku sodu i gorzkiego - z siarczanu magnezu; kwaśny smak mają wody mineralne zawierające nadmiar rozpuszczonego dwutlenku węgla; rozpuszczone w nim sole żelaza i manganu nadają atramentowi i żelazistemu smaku wodę, sodę, potaż i alkaliczne zasady, siarczan wapnia jest ściągający. Próg postrzegania smaku soli do wody charakteryzuje się następującymi stężeniami (mg / l): NaCl - 165; Cac12 - 470 MgCl2 - 135; MPS12 - 1,8; FeCl2 - 0,35; MgS04, 250; CaS04 - 70; MnS04 - 15,7; FeS04 - 1,6; NaHC03 - 450. Siła oddziaływania na narządy jonów smakowych metali jednowartościowych i dwuwartościowych oraz amonu znajduje się w następujących rzędach: NH> Na +> K +; Fe2 +> Mn2 +>, Mg2 +> Ca2 +, aniony z rzędu: OH> NO "> CI-> HCOjj"> S04 Substancje organiczne obecne w wodzie mogą również powodować pogorszenie smaku wody, jednak w tym przypadku częściej smak jest maskowany przez ich dominujący zapach. [.]

SN Vinogradsky odegrał dużą rolę w rozwoju mikrobiologii. Studiował bakterie siarkowe (1887), bakterie żelaza (1888) i bakterie nitryfikacyjne (1890), których badania przyniosły ważne wyniki naukowe. Bakterie te mają zdolność do rozwoju w środowiskach, które nie zawierają substancji organicznych, oraz do syntezy części składowych ich ciał poprzez dwutlenek węgla. Wymagana energia tych bakterii jest uzyskiwana dzięki procesom biochemicznym zachodzącym podczas utleniania azotowych soli amonowych do azotynów i azotanów lub z powodu utleniania żelaza żelazawego do żelaza. Ten rodzaj syntezy materii organicznej z kwasu węglowego i wody nazywa się chemosyntezą. Było to największe odkrycie w dziedzinie fizjologii mikroorganizmów. ]

Żele są mniej wrażliwe na właściwości elektrolitów niż zole i zawiesiny, ponieważ oprócz sił przyciągania molekularnego i resztkowych sił odpychania elektrostatycznego, inne czynniki wpływają na właściwości strukturalne żeli. W warunkach małych stężeń kationów metali, które występują, gdy koagulanty są dodawane do uzdatnionej wody, orientacja cząstek w agregatach silnie wpływa na strukturę produktów hydrolizy. Ponadto, ponieważ wzrost liczby grup hydroksylowych związanych z kationem metalu, prędkość orientacji zmniejsza się, wodorotlenki metali dwuwartościowych zwykle mają strukturę krystaliczną, a wodorotlenki trójwartościowe mają postać bezpostaciową [84 (str. 105), 119 (str. 10)]. Bezpostaciowy charakter świeżo wytrąconych wodorotlenków glinu i żelaza wynika z wielu badań [156-164]. Z czasem, chociaż uwodnione powłoki zapobiegają uporządkowaniu struktury, następuje stopniowa krystalizacja wodorotlenków [145, 163, 164]. ]

Ponieważ rozpuszczalność Fe (OH) 2 jest dość wysoka, a jej utlenianie wraz z tworzeniem trudno rozpuszczalnego Fe (OH) 3 przebiega powoli, wskazane jest stosowanie siarczanu żelaza przy jednoczesnym wprowadzaniu wapna lub aktywnego chloru lub obu odczynników razem. W środowisku alkalicznym wytworzonym przez wapno, proces utleniania jest przyspieszany, a hydroliza równowagi jest przesuwana w prawo. Proces utleniania przebiega jeszcze szybciej, gdy do wody dodaje się chlor przed dostarczeniem koagulanta lub po siarczanie żelaza, ale przed wprowadzeniem wapna. Teoretyczny stosunek C12: FeS04-7H20 = 1: 7,8. Poważne wady stosowania soli żelaza (II) jako koagulantów to wysokie zużycie chloru i potrzeba starannej kontroli procesu, ponieważ nawet niewielkie naruszenia dawek odczynników prowadzą do niepełnego utleniania żelaza, a zatem do niepełnej hydrolizy i przebicia żelaza żelaznego do oczyszczanej wody. ]

Wartość poszczególnych pierwiastków dla komórki drobnoustroju nie jest jeszcze w pełni zrozumiała, jednak C, N. B i P są wprowadzane do pożywki dla wszystkich heterotrofów. Są częścią białek. Węgiel stanowi 45-55% suchej masy komórek. Zawartość azotu waha się od 2,8% dla azobacter do 15,5% dla cholery. Azot jest częścią aminokwasów. Zawartość fosforu w najważniejszych procesach fosforylacji węglowodanów waha się od 1,6% dla Ciebie. do 3,1 ty. Może osiągnąć do 74% masy pozostałości nieorganicznej w prątku gruźlicy. Potas bierze udział w przenoszeniu fosforanów podczas tworzenia difosforanów heksozy z monofosforanów heksozy. Wapń odgrywa rolę katalizatora, znajduje się w stanie związanym (z węglowodanami, lipidami i białkami) oraz w postaci wolnej. Magnez jest w stanie aktywować prawie wszystkie enzymy, które wymagają dwuwartościowych kationów. Działanie magnezu można częściowo zastąpić kobaltem, cynkiem i niklem. Siarka jest częścią bardzo ważnych aminokwasów - metioniny i cysteiny. Żelazo odgrywa ważną rolę w reakcjach utleniania. Miedź jest składnikiem enzymów - oksydazy kwasu askorbinowego i oksydazy fenolowej. Kobalt jest strukturalnym składnikiem witaminy B12. Srebro ma zdolność do działania na bakterie w tak niewielkich ilościach, które wykraczają daleko poza koncepcję pierwiastków śladowych. Ma tak zwany efekt oligodynamiczny, który objawia się w wodzie, gdy zanurzone są w nim srebrne talerze, monety, srebrne naczynia lub gdy woda przechodzi przez posrebrzany piasek. Oligodynamiczne działanie srebra jest szeroko stosowane; Hak, L. A. Kulsky zaleca go do uwalniania wody pitnej z mikroorganizmów [157]. [. ]

Biwalentne żelazo w wodzie studziennej

Metaliczny smak w wodzie - jak oczyścić studnię z żelaza

Żelazo jest jednym z najczęstszych elementów występujących w przyrodzie. Szczególnie wiele z nich znajduje się w podziemnych skałach, co bezpośrednio wpływa na jakość wód podziemnych. W niektórych regionach ten pierwiastek w dużych ilościach występuje niemal we wszystkich warstwach wodonośnych. Zmusza to mieszkańców do zastanowienia się, jak oczyścić żelazo ze studni, aby przywrócić jej właściwości smakowe.

Treść

W studni żelazo (Fe) może być zawarte w różnych formach i związkach. Wiele zależy od cięcia gleby w okolicy. Najwyższe stężenia w warstwach wodonośnych można znaleźć:

  • Żelazo żelazne. Właściwość Fe2 całkowicie rozpuszcza się nie pozwala na natychmiastowe określenie jego obecności po wzroście wody ze studni. Ale w kontakcie z powietrzem żelazo zaczyna się utleniać, w wyniku czego całkowicie przezroczysty, zanim woda nabędzie żółtawy odcień.
  • Trójwartościowe żelazo. W przeciwieństwie do związku dwuwartościowego, Fe³ nie rozpuszcza się. Dlatego woda początkowo ma charakterystyczny brązowy odcień, który ostatecznie wytrąca się.
  • Organiczne związki żelaza. W tym przypadku woda ma najczęściej jasnożółty kolor i po osiadaniu nie tworzy się osad.

Jest jeszcze jeden znak zwiększonej koncentracji tego pierwiastka - wyraźny metaliczny smak. Czasami po prostu nie można pić takiej wody bez uprzedniego oczyszczenia studni z żelaza.

Charakterystyka wody „metalicznej” (od lewej do prawej): Fe³, Fe², Fe (org.)

Żelazo jest niezbędnym elementem ludzkiego ciała. Na przykład średnia dzienna konsumpcja dla mężczyzn wynosi 8 mg, a dla kobiet - 16 mg. Jednak standard sanitarny zawartości tego składnika w wodzie wynosi tylko 0,3 mg na 1 litr. Natychmiast pojawia się logiczne pytanie - dlaczego tak mało?

Faktem jest, że człowiek dostaje o wiele więcej żelaza z jedzenia niż z wody. Ponadto standard sanitarny ustalany jest nie tyle przez kryteria medyczne, co przez wskaźniki smakowe.

Interesujące jest wiedzieć. Dzisiaj WHO nie ma wystarczających dowodów na negatywny wpływ żelaza na organizm ludzki. Uważa się, że zawartość wody w tym elemencie w zakresie 3 mg / l nie ma negatywnych konsekwencji dla ludzi.

Głównym czynnikiem wymuszającym oczyszczanie wody ze studni z żelaza jest nieprzyjemny metaliczny smak. Przy stężeniu 1 mg / l jest jasny zapach i smak metalu, który można wyczuć w kawie, herbacie, a nawet w jedzeniu. Ponadto metalowy osad niekorzystnie wpływa na instalację wodno-kanalizacyjną i rurową w domu, zwłaszcza w przypadku obecności nierozpuszczalnych związków Fe3.

Przy stałym stosowaniu wody z dużą ilością zanieczyszczeń żelaznych na kanalizacji powstaje „zardzewiała” powłoka

Istnieje kilka metod czyszczenia wody ze studni z żelaza. Najbardziej popularne i skuteczne spośród nich to:

Wkłady jonowymienne są produkowane przez prawie wszystkich producentów filtrów do wody. Istota metody polega na zastosowaniu specjalnej żywicy katalitycznej. Gdy woda wchodzi w kontakt z żywicą, zachodzi wymiana jonowa, w wyniku której jony żelaza zawarte w wodzie są zastępowane jonami sodu.

To jest ważne. Metoda wymiany jonowej jest skuteczna tylko przy stosunkowo małej ilości Fe w wodzie (3-5 mg / l). W przeciwnym razie żywica szybko straci swoje właściwości katalityczne.

Filtr jonowymienny do odżelaziania wody

W systemie odwróconej osmozy zastosowano membrany, które usuwają z wody prawie wszystkie zanieczyszczenia. Pory membran są znacznie mniejsze niż jony żelaza, dlatego są w stanie wychwycić je i przesiać. Taki filtr może łatwo poradzić sobie z Fe², ale z trójwartościowymi komponentami mogą pojawić się problemy. Jeśli w wodzie jest za dużo Fe³, istnieje ryzyko, że membrana szybko się zatka. W takich przypadkach lepiej jest stosować filtry mechaniczne, które można okresowo myć w celu usunięcia rdzy.

Membrana do odwróconej osmozy

Jeśli konieczne jest oczyszczenie wody ze studni z żelaza o wysokim stężeniu tego składnika (ponad 20 mg / l), stosuje się metodę napowietrzania opartą na tlenowej obróbce wody. W wyniku oddziaływania z tlenem żelazo jest utleniane, co prowadzi do wytrącenia ciężkiego osadu metalicznego.

Rada Aby uzyskać bardziej skuteczne czyszczenie po napowietrzaniu, wodę należy przepuścić przez system odwróconej osmozy lub filtr jonowymienny.

Problem wody o metalicznym smaku pojawił się na długo przed stworzeniem złożonych instalacji filtrujących. Dlatego człowiek wymyślił prostszy sposób na deironowanie.

Woda po studni lub studni jest wlewana do dużego otwartego zbiornika, gdzie jest przechowywana przez pewien czas. W procesie naturalnej interakcji z tlenem Fe² zamienia się w Fe³ i wytrąca się. Po tej procedurze stężenie żelaza w wodzie kilkakrotnie spada.

Rada Aby zwiększyć intensywność procesu, do zbiornika można podłączyć sprężarkę, której pojemność jest dobierana w zależności od objętości wody.

Oczywiście ta metoda nie jest tak szybka i skuteczna jak nowoczesne instalacje filtrów. Ponadto zbiornik musi być okresowo czyszczony z osadu. Jednak w przypadku braku innych opcji, jest to całkiem odpowiednie, na przykład do dawania lub obszarów wiejskich.

Regularna beczka może pomóc w czyszczeniu żelaza ze studni.

Często metaliczny smak nie jest jedynym problemem związanym z jakością wody ze studni. W takim przypadku lepiej jest zaprosić specjalistów do przeprowadzenia działań oczyszczających, którzy dokonają odpowiednich analiz i wybiorą najbardziej skuteczną metodę filtrowania.

Polecamy powiązane artykuły

  • Układ kesonu dla studni zrób to sam z betonu i cegły lub zainstaluj gotowy moduł
  • Jak określić stężenie żelaza w wodzie i niezależnie oczyścić studnię
  • Jak dobrze zrobić Abisyńczyka własnymi rękami - proste rozwiązanie problemu zaopatrzenia w wodę na stronie

Oczyszczanie wody z żelaza ze studni - metody usuwania żelaza

Czyszczenie wody ze studni z żelaza nie tylko zwiększa bezpieczeństwo podczas używania płynów do gotowania i picia, ale także pozwala przedłużyć żywotność urządzeń gospodarstwa domowego, a także utrzymać wannę i umywalki w czystości. Metoda odszraniania wody jest z reguły wybierana w zależności od początkowej jakości wody (procent i rodzaj zanieczyszczeń żelaznych), możliwości technicznych i finansowych, wielkości zużycia.

Rodzaje żelaza i jego związków w różnych źródłach

Tradycyjnie całą wodę w ziemi wykorzystywaną do zaopatrzenia w wodę można podzielić na trzy typy:

  • „Wysoka woda” lub powierzchniowe wody gruntowe, które zwykle wpływają do studni,
  • piaszczysta woda, która jest wydobywana za pomocą płytkich studni (zwykle są tak nazywane - studnie na piasku),
  • głębokie wody wapienne (artezyjska woda i studnie o tej samej nazwie

Żelazo w wodach powierzchniowych

Wody powierzchniowe wyróżniają się obecnością żelaza organicznego:

Rodzaje żelaza w wodzie

  • humaty (związki z solami humusowymi),
  • koloidalne zawieszone cząstki (ligniny i taniny),
  • substancja bakteryjna (wynik żywotnej aktywności określonych bakterii żelaznych, które mogą zmieniać wartościowość żelaza, zamieniając cząstki dwuwartościowe w trójwartościowe).

Całkowita zawartość żelaza w wodach powierzchniowych zwykle nie jest zbyt duża, ale może znacznie przekraczać maksymalne dopuszczalne stężenie (MPC). Cechą uzdatniania wód powierzchniowych jest trudność usuwania związków żelaza humusowego ze względu na ich wysoką trwałość.

Studnie na piasku

Woda ze studni do piasku, jak również zawarta w wodach powierzchniowych, w większości przypadków zawiera żelazo w małych ilościach. Ze względu na obecność tlenu w tych warstwach gleby zazwyczaj ma postać trójwartościową. Jednocześnie coraz częściej woda z warstw piaszczystych zbliża się do składu wód powierzchniowych, co oznacza, że ​​istnieje duże prawdopodobieństwo obecności upartego żelaza organicznego w postaci humatów.

Źródła artezyjskie

Woda ze studni artezyjskich jest bardziej przyjazna dla środowiska niż woda wydobywana z górnych warstw, ze względu na minimalny wpływ na jej skład działalności ludzkiej (do głębokości około 100 m), toksyny spadające na powierzchnię gleby, bakterie chorobotwórcze ze składowisk, substancje chemiczne z nawozów stosowanych i pr.

Jednocześnie, z powodu kontaktu z niektórymi skałami glebowymi, woda artezyjska zawiera większą ilość soli, w tym sole żelaza. Na dużych głębokościach tlen jest nieobecny w dużych ilościach, a przy braku środka utleniającego żelazo w większości przypadków jest dwuwartościowe. Najczęściej woda artezyjska zawiera następujące związki: Fe (HCO3) 2 (wodorowęglan żelaza), FeCO3 (węglan), FeSO4 (siarczan), FeS (siarczek). Organiczne żelazo żelazowe i siarczan żelazowy Fe2 (SO4) 3 mogą również występować w małych ilościach iw rzadkich przypadkach. Używając warstwy artezyjskiej, najprawdopodobniej będziesz musiał zadać sobie pytanie, jak oczyścić wodę z żelaza ze studni.

Więcej informacji o studniach artezyjskich, opowiadaliśmy w oddzielnym artykule na naszej stronie. Jak to zorganizować, jakie wzory są używane i przybliżony koszt pracy.

Jak zrobić filtr do studni własnymi rękami. które zapobiegną przedostawaniu się piasku i innych zanieczyszczeń mechanicznych do sieci wodociągowej, mamy również oddzielny artykuł.

Charakterystyczne oznaki obecności żelaza

  • Aby wykryć żelazo, woda musi być przez chwilę trzymana w otwartym pojemniku. Rozpuszczony w wodzie pierwiastek początkowo nie daje żadnych zewnętrznych oznak, jednak w kontakcie z tlenem w powietrzu następuje utlenianie, w wyniku czego powstaje brązowy osad.
  • Zjawisko, które jest powszechne w mieszkaniach miejskich i dość powszechne w indywidualnych systemach zaopatrzenia w wodę - żółtawy lub brązowawy kolor wody jest oznaką obecności nierozpuszczalnego żelaza żelazowego. Podczas osiadania woda rozjaśnia się, a osad opada na dno.

„Rusty water” to woda o wysokiej zawartości żelaza.

  • Żółty odcień jest charakterystyczny dla żelaza organicznego (z wyjątkiem bakteryjnego), jednak w tym przypadku osad nie pojawia się, gdy jest osadzony.
  • Wizualnie określić obecność żelaza bakteryjnego przez obecność charakterystycznej tęczowej błony na powierzchni wody.
  • Czasami woda ze studni pachnie żelazem. co może być również oznaką jego zwiększonej koncentracji.
  • Metody czyszczenia

    Odbarwianie wody ze studni własnymi rękami można wykonać na różne sposoby. Wybór zależy nie tylko od ilości zanieczyszczeń, ale także od wielkości konsumpcji.

    Podtrzymywanie

    Podtrzymywanie jest najtańszą i łatwą do wdrożenia metodą odazotowania wody ze studni. W domku i budynku mieszkalnym dla tych celów w systemie zaopatrzenia w wodę znajduje się dodatkowy zbiornik, którego objętość musi odpowiadać całkowitemu dziennemu zużyciu wody.

    • Zalety takiego sposobu oczyszczania wody ze studni z żelaza, oprócz prostoty i niskiego kosztu, obejmują możliwość wykorzystania rezerw wody oczyszczonej przy odłączaniu elektryczności (jeśli zbiornik jest umieszczony na strychu, ciecz może płynąć do kranów grawitacyjnie) i równolegle usuwać siarkowodór, który często znajduje się w wodach artezyjskich nadaje wodzie nieprzyjemny zapach.
    • Wady: niepełne usuwanie żelaza zawartego w wodzie, raczej pracochłonna konserwacja (zbiornik często musi być odłączony od systemu i dokładnie wypłukany z osadu), potrzeba kontrolowania zużycia wody (poziom wody w zbiorniku można określić za pomocą pływaka).

    Jak pokazana na zdjęciu metoda osiadania wody do oczyszczania z żelaza

    Wskazówka: W celu szybszego utlenienia wody i usunięcia żelaza z niej, możliwe jest dostarczenie płynu do zbiornika przez butelkę z rozpylaczem i / lub użycie małej sprężarki w celu dalszego napowietrzenia.

    Odbarwianie wody własnymi rękami zgodnie z metodą napowietrzania można przeprowadzić w prywatnym domu, aby uzyskać pełniejsze i skuteczniejsze usuwanie zanieczyszczeń. Metoda polega na zapewnieniu kontaktu wody z powietrzem zawierającym tlen, dzięki czemu rozpuszczone cząstki są utleniane do żelaza nierozpuszczalnego w żelazie i osadu. Na wylocie zbiornika czyszczącego zwykle instaluje się filtry mechaniczne w celu zatrzymania cząstek szlamu.

    Istnieją dwa rodzaje odfermentowania napowietrzania wody:

    • Metoda swobodnego przepływu zapewnia maksymalny kontakt objętości wody z powietrzem za pomocą opryskiwaczy. Przez nie ciecz wpływa do zbiornika. Aby zwiększyć wydajność systemu, często w samym zbiorniku instalowana jest sprężarka, która dodatkowo dostarcza powietrze.

    Jednostka napowietrzająca do oczyszczania wody z żelaza bezciśnieniowego Metoda ciśnieniowa zapewnia dostarczanie wody pod ciśnieniem do kolumny napowietrzającej. Ciśnienie strumienia w połączeniu z powietrzem dostarczanym przez sprężarkę zapewnia spienianie cieczy, dzięki czemu maksymalna ilość cieczy styka się z powietrzem.

    Metoda ciśnieniowego napowietrzania wody.

    Oprócz eliminacji żelaza, napowietrzanie pozwala usunąć lotne zanieczyszczenia, siarkowodór.

    • Jedną z najważniejszych zalet technologii jest przyjazność dla środowiska, nie ma potrzeby stosowania żadnych odczynników.
    • Wady obejmują niekompletne (aczkolwiek bardziej wydajne niż osadzanie) usuwanie żelaza, lotność procesu, potrzebę okresowego czyszczenia filtrów i zbiorników.

    Ozonowanie

    Wybierając sposób odbarwiania wody, metody wprowadzania aktywnych środków utleniających (ozonu lub chloru) do cieczy należy rozważać nie tylko z punktu widzenia wydajności, ale także w odniesieniu do intensywności pracy i innych cech procesu.

    Ostatnio chlorowanie przestało być popularne ze względu na użycie niezbyt zdrowego odczynnika, którego cząsteczki mogą pozostać w wodzie po zakończeniu procesu.

    Ozonowanie jest bardziej akceptowalne jako bezpieczna metoda, której skuteczność określa wpływ na zanieczyszczenia nie tylko czystego ozonu, ale także jego pochodnych. Niektóre rodzaje zanieczyszczeń (w tym cząstki organicznego żelaza) można usunąć tylko przez złożoną ekspozycję. Oczyszczanie wody z żelaza własnymi rękami metodą ozonowania jest dość skomplikowane nie tylko ze względu na konieczność instalowania drogiego sprzętu, ale także dlatego, że skuteczność metody jest w dużej mierze zdeterminowana dokładnością obliczeń, które są trudne do samodzielnego przeprowadzenia (ilość dostarczonego ozonu i czas, w którym oddziałuje on z wodą musi odpowiadać rodzajowi i ilości zanieczyszczeń).

    System oczyszczania wody przez ozonowanie

    Metoda wymiany jonów

    Oczyszczanie wody z żelaza ze studni własnymi rękami za pomocą wymiany jonowej odbywa się za pomocą specjalnych filtrów. może to być na przykład jeden z bloków kompleksu czyszczącego zainstalowanego pod zlewem. Materiałem tego filtra jest drobnoziarnista sztuczna żywica z wolnymi jonami (w większości przypadków jest to sód). Gdy przepływ wody przechodzi przez materiał, zachodzi szczególna reakcja substytucji, dzięki której jony sodu są zastępowane jonami żelaza. Aby przywrócić wydajność filtra podczas generowania zasobu, materiał podlega regeneracji.

    Odwrócona osmoza

    Odbarwianie wody w prywatnym domu metodą odwróconej osmozy można przypisać najbardziej skutecznym metodom. Membrana takich filtrów jest zdolna do wychwytywania zanieczyszczeń na poziomie molekularnym. tak, że usuwanie żelaza jest przeprowadzane bardziej kompletnie niż przy użyciu innych metod. Usuwa to nawet substancje rozpuszczone. Aby zwiększyć skuteczność czyszczenia i zapobiec szybkiemu zatykaniu się membrany, konieczne jest zainstalowanie filtrów mechanicznych, które są wstępnym czyszczeniem osadu. Aby zoptymalizować skład wody (instalacje odwróconej osmozy całkowicie odsączyły ciecz), instalowane są bloki mineralizujące.

    Struktura membrany do odwróconej osmozy

    Należy zauważyć, że główną funkcją odwrotnej membrany nie jest odtłuszczanie wody, ale jej głębokie oczyszczanie soli i bakterii. I chociaż możliwe jest oczyszczenie wody ze studni z nadmiaru żelaza, może być ona wysoka, ale procedura będzie dość droga.

    Oprócz membran odwróconej osmozy istnieją membrany mikro, ultra i nanofiltracyjne, które działają na tej samej zasadzie.

    Dowiedz się więcej o gotowych filtrach do czyszczenia wody z żelaza. Ich rodzaje i ceny.

    Nie jest ci trudno zrobić keson dla studni, jeśli masz pewne umiejętności. I mamy instrukcje instalacji dla kilku opcji.

    Informacje o rynnach metalowych i ich instalacji można znaleźć tutaj.

    Wprowadzenie odczynników i katalizatorów

    Zastosowanie odczynników do oczyszczania wody z żelaza jest bardziej charakterystyczne dla procesów przemysłowych. W większości przypadków takie metody wymagają oczyszczania i filtracji w celu usunięcia związków chemicznych. W instalacjach przemysłowych wodę można oczyszczać za pomocą wapna gaszonego lub nadmanganianu potasu, a podchloryn sodu można również stosować w domach prywatnych i domkach. Zasada czyszczenia we wszystkich przypadkach polega na tym, że reagenty reagują z rozpuszczonym żelazem tworząc osad.

    Zastosowanie katalizatorów (złoże filtrujące) pozwala przyspieszyć i zwiększyć wydajność procesu i jest stosowane razem, na przykład z wstępnym napowietrzaniem lub utlenianiem reagentami. Katalityczną metodę odfermentowania można wdrożyć, przepuszczając strumień wody przez filtry wypełnione materiałem o właściwościach katalitycznych. Porowatość takich wypełniaczy zapewnia skuteczność czyszczenia. Takie wypełniacze filtracyjne obejmują na przykład materiały syntetyczne Birm, Greensand, MLC, MFO.

    Jak czyścić wodę z nadmiaru żelaza? Doświadcz członków forum

    03.03.2015 Tashtabanov Rinat

    Nie wystarczy wprowadzić wodę do domu, konieczne jest, aby była odpowiednia do użycia. Użytkownicy FORUMHOUSE mówią, jak samodzielnie zbudować system oczyszczania wody!

    Czytelnicy FORUMHOUSE doskonale wiedzą, że nawet w studni artezyjskiej jakość wody pozostawia wiele do życzenia.

    Najczęściej właściciele domów są narażeni na nadmiar żelaza w wodzie.

    Pierwszy znak tego - zardzewiałe plamy na instalacji wodociągowej i żółtość na pranych ubraniach.

    Co robić Możesz zamówić instalację stacji uzdatniania wody w wyspecjalizowanej firmie. Prawda przeleci to w ładny grosz.

    - Wywierciłem dziurę w okolicy. Jest dużo wody.

    Na pierwszy rzut oka jest krystalicznie czysty, ale silnie śmierdzi żelazem, a nawet wydziela smak rdzy.

    Jeśli wlejesz go do słoika, po 12 godzinach zacznie się żółknąć, a po dniu brązowy osad opadnie na dno. Dlatego postanowiłem przeprowadzić analizę wody i tak się stało:

    • pH 6,93;
    • twardość całkowita - 6,2 mg-eq / l;
    • Twardość wapnia - 5,0 mEq / l;
    • całkowita alkaliczność - 0 / 2,4 mEq / l;
    • chlorki - 2,52 mg eq / l (89,5 mg / l);
    • całkowite żelazo - 19,13 mg / l;
    • żelazo II - 16,85 mg / l;
    • żelazo III - 2,28 mg / l;
    • siarczany - 18,8 mg / l;
    • utlenianie - 4 mg / l.

    Według WHO (Światowej Organizacji Zdrowia) bezpieczny poziom zdrowia - jeśli zawartość żelaza w wodzie nie przekracza 2-3 mg / litr.

    - Aby oczyścić wodę takim składem, poproszono mnie o 150 tysięcy rubli. (dla markowych oczyszczalni ścieków).

    Czy jest jakiś sposób na uratowanie? Użytkownicy naszej strony oferują swoje rozwiązanie - samodzielne zainstalowanie efektywnej i niedrogiej stacji do odazotowania wody!

    Zanim przejdziesz do pracy, musisz wiedzieć: jakie jest twoje żelazo w wodzie i stopień jego stężenia, ponieważ zależy od skuteczności instalacji. Musisz także dowiedzieć się, czy w wodzie są jakieś patogeny i szkodliwe substancje chemiczne. W przeciwnym razie niezbędne jest oczyszczanie wody z samego żelaza. Dlatego przede wszystkim należy podać wodę do analizy laboratoryjnej!

    Żelazo w wodzie występuje w dwóch podstawowych formach:

    1. Żelazo dwuwartościowe - jest rozpuszczalne w wodzie.

    Dlatego taka woda (na przykład po wycofaniu ze studni) wydaje się czysta i przezroczysta.

    Ale jeśli wlejesz go do otwartego pojemnika i pozwoli się osiąść przez jakiś czas, to pod działaniem tlenu żelazo rozpuszczone w wodzie stopniowo utlenia się i spada na dno w postaci żółtawobrązowego osadu.

    2. Trójwartościowe żelazo - nierozpuszczalne w wodzie. Dzięki zwiększonej koncentracji wody natychmiast ma charakterystyczny żółtawy odcień.

    Najczęściej woda zawiera rozpuszczone żelazo.

    Zasada działania oczyszczalni usuwania żelaza opiera się na fakcie, że żelazo żelazne, w kontakcie z tlenem w powietrzu, ulega utlenieniu i, stając się trójwartościowym, wytrąca się. Pozostaje tylko przyspieszyć ten proces, dla którego woda jest dodatkowo nasycona tlenem.

    - Mój system uzdatniania wody działa w ten sposób. Pompa głębinowa jest zainstalowana w studni. Pompuje wodę do beczki 250 l. Wierzch lufy jest zamknięty pokrywą z otworami. Na pokrywie, do góry nogami, zainstalowałem zwykłe plastikowe wiadro o pojemności 10 litrów. W środku wiadra, nad pokrywą lufy, zainstalowana jest dysza do podlewania, jak konewka z prysznica, skierowana na dno wiadra.

    Woda pompowana pod ciśnieniem wylatuje z dziury w konewce i uderza w dno wiadra. Po uderzeniu woda rozpada się na mgłę i jest nasycona tlenem do granic możliwości. Następnie kropelki wody, już wzbogacone w tlen, spływają po ściankach wiadra i przez wywiercone otwory wpadają do zbiorczej beczki.

    Dzięki „dushirovanie” woda jest maksymalnie nasycona tlenem, a żelazo szybko się wytrąca.

    - W ten sposób wdrożyłem napowietrzanie. Sama beczka jest automatycznie napełniana wodą. Poziom wody jest regulowany przez elektrody o różnych długościach. Jak tylko poziom wody spadnie, pompa głębinowa jest włączana.

    Po zbiorniku z wodą forumchanin zamontował kolejną pompę, która utrzymuje niezbędne ciśnienie w systemie ciśnienia wody w domu. Po pompie instalowana jest samodzielna kolumna - zbiornik na wymiennik kationowy, który dodatkowo oczyszcza i zmiękcza wodę.

    Kolumna została wykonana z rury polietylenowej o średnicy 20 cm, forumchanin zamknął końce rury plastikowymi zatyczkami na piętach i użył gumy z kamery jako uszczelki.

    Zbiornik kationitowy należy regularnie myć odwróconym strumieniem wody.

    - Płukanie trwa około 45 minut. W tym samym czasie pompa studzienna zostaje wyłączona, a cała woda z kumulowanej beczki i kolumn jest kolejno (w tym celu krany są przełączane) jest odprowadzana do systemu kanalizacyjnego.

    Im więcej żelaza jest zawarte w wodzie, tym szybciej wymieniacz kationowy „zlewa się”. Dlatego do obliczenia częstotliwości prania przyjmuje się następującą wartość: średnio 1 litr wymieniacza kationowego (na przykład AC) pochłania około 1 grama żelaza.

    Na podstawie analizy zużycia wody i wody obliczana jest częstotliwość mycia. Standardowa częstotliwość prania wynosi 1 raz na 7 dni.

    - Nawet przy niskim zużyciu wody płukanie powinno być wykonywane co najmniej raz na 2 tygodnie. Jeśli regularnie nie wykonujesz płukania wstecznego, istnieje duże prawdopodobieństwo, że wypełniacz będzie mocno zatkany żelazem, i będziesz musiał wyjąć go z kolumny szpatułką.

    Należy pamiętać, że duża ilość wody jest jednocześnie odprowadzana do kanalizacji podczas płukania wstecznego! Dlatego konieczne jest wcześniejsze obliczenie jego pojemności.

    System uzdatniania wody Valexs działa od ponad czterech lat, co potwierdza jego skuteczność. W sprawie instalacji systemu i zakupu całego niezbędnego sprzętu forumchanin wydał tylko 15 tysięcy rubli.

    I chociaż stacja działa dobrze, użytkownik naszej strony z pseudonimem Andre.voda oferuje ulepszenie instalacji.

    - Polecam nie używać wiadra, ale odwróconą lufę z szyjką o mniejszej średnicy niż kula zbiorcza. A im dłuższa beczka, gdzie występuje napowietrzanie, tym lepiej.

    Takie systemy oczyszczania wody z żelaza stały się tak popularne wśród członków forum, że możemy mówić o całej serii samodzielnych ciśnieniowych instalacji napowietrzających.

    - Mam poziom żelaza w wodzie - 48 mg / l. Dużo myślałem o tym, jak rozwiązać ten problem i doszedłem do wniosku, że wymuszone napowietrzanie to najlepszy sposób na usunięcie nadmiaru żelaza z wody.

    Ponieważ ilość żelaza w wodzie była poza skalą, OAK-OAK modernizował jednostkę napowietrzającą, montując system trzech beczek po 500 litrów każdy.

    Aby przyspieszyć proces utleniania, napowietrzanie odbywa się przez całą dobę.

    Godzinowa szybkość przepływu powietrza dostarczanego przez sprężarkę wynosi 3000 litrów / godzinę. W rezultacie forumchanin był w stanie obniżyć poziom żelaza w wodzie do 0,15 mg / l!

    Cechy wyboru systemów zaopatrzenia w wodę i ogrzewania opisano w tym artykule.

    Przeczytaj o wszystkich niuansach instalowania domowego systemu uzdatniania wody w tym wątku.

    Szczegółowa historia o tym, jak nasz członek forum samodzielnie zbudował jednostkę beztlenową napowietrzającą jest tutaj.

    Ta sekcja zawiera wszystkie doświadczenia użytkowników FORUMHOUSE w domowych systemach uzdatniania wody.

    Z tego filmu dowiesz się o najnowszych aktualizacjach systemów oczyszczania wody. A w tym filmie opowieść o systemie zaopatrzenia domu w wodę ze studni na bazie kotła kondensacyjnego.

    O Nas

    InformacjeŻelazo dwuwartościoweŻelazo w wodach naturalnych występuje w postaci dwuwartościowych i trójwartościowych jonów, a także w postaci związków organicznych i nieorganicznych, które są w stanie koloidalnym lub w postaci drobnych zawiesin (kompleksy żelaza, wodorotlenek żelaza i tlenek żelaza, siarczki itp.).