L-thyroxin 25 Berlin-Chemie - instrukcje użytkowania, cena, opinie

Strona zawiera informacje o L-thyroxin 25 Berlin-Chemie - instrukcje użytkowania zawierają ważne informacje: właściwości farmakologiczne, wskazania, przeciwwskazania, stosowanie, działania niepożądane, interakcje. Przed użyciem L-tyroksyny 25 Berlin-Chemie radzimy skonsultować się z lekarzem!

Formularz wydania, przybliżona cena w aptece

Wybór podobnych leków: synonimy, generyczne i substytuty

  • L-tyroksyna
  • L-tyroksyna-farmak
  • Bagothyx
  • L-tyroksyna
  • L-tyroksyna 100 Berlin Hemi
  • L-tyroksyna 125 Berlin Hemi
  • L-tyroksyna 150 Berlin Hemi
  • L-tyroksyna 50 Berlin Hemi
  • L-tyroksyna 75 Berlin-Chemie
  • L-tyroksyna-akr
  • L-tyroksyna Pharmak
  • Eutirox

Wskazania do użycia

Niedoczynność tarczycy pęcherzykowe raki tarczycy.

Dawkowanie i podawanie

Wewnątrz, rano, na pusty żołądek, z niewielką ilością płynu. W niedoczynności tarczycy dawka początkowa wynosi 25–100 mcg / dobę, co odpowiada 125–250 mcg / dzień; dzieci dawka początkowa - 12,5-50 mg / dobę, podtrzymująca - 100-150 mg / m2 powierzchni ciała. Dodatkowa terapia w leczeniu leków tyreostatycznych - 50-100 mg / dobę. Scintigram supresji tarczycy: przez 14 dni - 200 mg / dzień lub 3 mg 1 raz przez 7 dni przed ponownym scintigramem. Nowotwór złośliwy tarczycy (po zabiegu) - 150-300 mg / dobę. W wolu eutyreozy i zapobieganiu nawrotom po resekcji: dorośli - 75–200 mcg / dzień, dzieci (w zależności od wieku) - 12,5–150 mcg / dzień.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość, nieleczona nadczynność tarczycy, ostry zawał mięśnia sercowego, ciężkie nadciśnienie tętnicze, dusznica bolesna, zapalenie mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia rytmu tachysystolicznego, starość (powyżej 65 lat), nieskorygowana dysfunkcja kory nadnerczy.

Efekty uboczne

Tachykardia, zaburzenia rytmu, ból w klatce piersiowej, drżenie, bezsenność, lęk, nadmierne pocenie się, łysienie, utrata masy ciała, biegunka, zaburzenia czynności nadnerczy (z niedoczynnością tarczycy przysadki lub podwzgórza), zaburzenia czynności nerek u dzieci.

Przedawkowanie

Objawy: kryzys tyreotoksyczny, czasami opóźniony o kilka dni po podaniu. Leczenie: mianowanie beta-blokerów we wprowadzaniu kortykosteroidów, plazmaferezy.

Grupa farmakologiczna

Leki, które stymulują funkcję tarczycy

Działanie farmakologiczne

Wypełnianie deficytu hormonów tarczycy. Mechanizmy działania metabolicznego obejmują wiązanie receptora z genomem, zmiany metabolizmu oksydacyjnego w mitochondriach oraz regulację przepływu substratów i kationów na zewnątrz i wewnątrz komórki. W małych dawkach ma działanie anaboliczne, w średnich dawkach stymuluje wzrost i rozwój, zwiększa zapotrzebowanie na tlen tkanek, reguluje metabolizm białek, tłuszczów i węglowodanów, zwiększa funkcjonalną aktywność układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego, aw dużych ilościach hamuje produkcję hormonów uwalniających tyreotropinę. Większość leku jest wchłaniana w jelicie cienkim, maksymalne stężenie osiągane jest po 6 godzinach. Okres półtrwania wynosi około 8 dni. Efekt kliniczny niedoczynności tarczycy pojawia się po 3-5 dniach.

Skład

Składnik aktywny - lewotyroksyna sodowa.

Interakcja

Zmniejsza działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów nasercowych, zwiększa - pośrednie antykoagulanty, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Fenobarbital i fenytoina przyspieszają metaboliczny Cl, bez zwiększania proporcji wolnego T3 i T4 we krwi. Cholestyramina, kolestypol, wodorotlenek glinu zmniejszają stężenie w osoczu z powodu hamowania wchłaniania jelitowego. Wiązanie białka zmienia sterydy anaboliczne, asparaginazę, klofibrat, furosemid, salicylany, tamoksyfen. Estrogeny zwiększają stężenie związane z frakcją tyreoglobuliny (zmniejsza się skuteczność). W skrócie, wydzielanie, dystrybucję i metabolizm wpływają amiodaron, aminoglutetimid, kwas p-aminosalicylowy, etionamid, przeciwciał leków, beta-blokery, karbamazepinę, hydrat chloralu, diazepam, lewodopę, dopaminy, metoklopramid, lowastatynę, somatostatyna i innych.

Specjalne instrukcje

Zaleca się okresowe określanie zawartości hormonu stymulującego tarczycę we krwi, której podwyższony poziom wskazuje na niedobór dawki. W przypadku długo istniejącego wola wieloguzkowego, przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać test stymulacji hormonem uwalniającym tyreotropinę. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku dawka początkowa nie powinna przekraczać 50 mcg. Bądź ostrożny wyznaczony z poważną długotrwałą niedoczynnością tarczycy. Po zastosowaniu w II i III trymestrze ciąży dawka jest zwykle zwiększana o 25%. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć możliwość niedoczynności tarczycy przysadki lub podwzgórza.

L-tyroksyna - instrukcje użytkowania, recenzje, analogi i formy uwalniania (tabletki 50 µg, 75 µg, 100 µg i 150 µg) leku syntetycznego hormonu tarczycy w leczeniu niedoczynności tarczycy i wola u dorosłych, dzieci i podczas ciąży

W tym artykule możesz przeczytać instrukcje dotyczące stosowania leku L-tyroksyny. Przedstawiono opinie odwiedzających witrynę - konsumentów tego leku, a także opinie lekarzy specjalistów na temat stosowania L-tyroksyny w ich praktyce. Duża prośba o bardziej aktywne dodawanie opinii na temat leku: lek pomógł lub nie pomógł pozbyć się choroby, jakie powikłania i działania niepożądane zostały zaobserwowane, co nie zostało stwierdzone przez producenta w adnotacji. Analogi L-tyroksyny w obecności dostępnych analogów strukturalnych. Stosować w leczeniu niedoczynności tarczycy i wola u dorosłych, dzieci, a także podczas ciąży i karmienia piersią. Skład leku.

L-tyroksyna jest syntetycznym preparatem hormonu tarczycy, lewoskrętnego izomeru tyroksyny. Po częściowej przemianie w trójjodotyroninę (w wątrobie i nerkach) i przejściu do komórek ciała wpływa na rozwój i wzrost tkanek i metabolizm.

W małych dawkach ma działanie anaboliczne na metabolizm białek i tłuszczów. W umiarkowanych dawkach stymuluje wzrost i rozwój, zwiększa zapotrzebowanie tkanki na tlen, stymuluje metabolizm białek, tłuszczów i węglowodanów oraz zwiększa funkcjonalną aktywność układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego. W wysokich dawkach hamuje produkcję TTRG podwzgórza i TSH przysadki mózgowej.

Efekt terapeutyczny obserwuje się po 7-12 dniach, w tym samym czasie efekt jest zachowany po odstawieniu leku. Efekt kliniczny niedoczynności tarczycy pojawia się po 3-5 dniach. Wole rozlane zmniejsza się lub znika w ciągu 3-6 miesięcy.

Skład

Substancje pomocnicze soli sodowej lewotyroksyny +.

Farmakokinetyka

Po podaniu doustnym L-tyroksyna wchłania się prawie wyłącznie z górnego jelita cienkiego. Absorbowany do 80% dawki. Jednoczesny posiłek zmniejsza wchłanianie lewotyroksyny. Związane z białkami surowicy (globulina wiążąca tyroksynę, prebuminą wiążącą tyroksynę i albuminą) ponad 99%. W różnych tkankach około 80% lewotyroksyny jest monodiodynowana, tworząc trijodotyroninę (T3) i produkty nieaktywne. Hormony tarczycy są metabolizowane głównie w wątrobie, nerkach, mózgu i mięśniach. Niewielka ilość leku ulega deaminacji i dekarboksylacji, a także koniugacji z kwasami siarkowymi i glukuronowymi (w wątrobie). Metabolity są wydalane z moczem i żółcią.

Wskazania

  • niedoczynność tarczycy;
  • wola eutyreozy;
  • jako terapia zastępcza i zapobieganie nawrotom wola po resekcji tarczycy;
  • rak tarczycy (po zabiegu);
  • rozproszone wola toksyczna: po osiągnięciu stanu eutyreozy leków tyreostatycznych (w połączeniu lub monoterapii);
  • jako narzędzie diagnostyczne podczas przeprowadzania testu supresji tarczycy.

Formy wydania

Tabletki 50 mkg, 75 mkg, 100 mkg i 150 mkg.

Instrukcje użytkowania i dawkowania

Dawka dzienna jest ustalana indywidualnie w zależności od dowodów.

L-tyroksyna w dziennej dawce jest przyjmowana doustnie rano na pusty żołądek, co najmniej 30 minut przed posiłkiem, picie pigułki z niewielką ilością płynu (pół szklanki wody) i nie żucie.

Podczas leczenia zastępczego niedoczynności tarczycy u pacjentów w wieku poniżej 55 lat przy braku chorób układu krążenia, L-tyroksynę przepisuje się w dawce dobowej 1,6-1,8 µg / kg masy ciała; pacjenci w wieku powyżej 55 lat lub z chorobami układu krążenia - 0,9 mcg / kg masy ciała. Przy znacznej otyłości należy obliczyć „idealną masę ciała”.

Zalecane dawki tyroksyny w leczeniu wrodzonej niedoczynności tarczycy:

  • 0-6 miesięcy - dzienna dawka 25-50 mg;
  • 6-24 miesięcy - dzienna dawka 50-75 mcg;
  • od 2 do 10 lat - dzienna dawka 75-125 mikrogramów;
  • od 10 do 16 lat - dzienna dawka 100-200 mg;
  • powyżej 16 lat - dzienna dawka 100-200 mg.

Zalecane dawki L-tyroksyny:

  1. Leczenie wola eutyreozy - 75-200 mg dziennie;
  2. Zapobieganie nawrotom po leczeniu chirurgicznym wola eutyreozy - 75–200 mcg dziennie;
  3. W leczeniu tyreotoksykozy - 50-100 mcg dziennie;
  4. Tłumiące leczenie raka tarczycy - 150-300 mcg dziennie.

Do dokładnego dawkowania leku należy użyć najbardziej odpowiedniej dawki leku L-tyroksyny (50, 75, 100, 125 lub 150 μg).

W przypadku długotrwałej ciężkiej niedoczynności tarczycy leczenie należy rozpoczynać z najwyższą ostrożnością, przy małych dawkach - od 25 mcg na dobę, dawkę należy zwiększać do utrzymania w dłuższych odstępach czasu - o 25 mcg na dobę co 2 tygodnie i częściej określać poziom TSH we krwi. W niedoczynności tarczycy L-tyroksyna jest zwykle przyjmowana przez całe życie.

W tyreotoksykozie L-tyroksynę stosuje się w kompleksowej terapii tyreostatami po osiągnięciu stanu eutyreozy. We wszystkich przypadkach czas trwania leczenia lekiem określa lekarz.

Niemowlęta i dzieci do lat 3 otrzymują dzienną dawkę L-tyroksyny jednorazowo 30 minut przed pierwszym karmieniem. Tabletkę rozpuszcza się w wodzie do cienkiej zawiesiny, którą przygotowuje się bezpośrednio przed przyjęciem leku.

Efekty uboczne

Przeciwwskazania

  • nieleczona nadczynność tarczycy;
  • ostry zawał mięśnia sercowego, ostre zapalenie mięśnia sercowego;
  • nieleczona niewydolność nadnerczy;
  • zwiększona indywidualna wrażliwość na składniki leku.

Stosować w czasie ciąży i laktacji

Podczas ciąży i laktacji (karmienie piersią) należy kontynuować leczenie lekiem przepisanym na niedoczynność tarczycy. Gdy ciąża wymaga zwiększenia dawki leku z powodu zwiększonego poziomu globuliny wiążącej tyroksynę. Ilość hormonu tarczycy wydzielanego do mleka kobiecego w okresie laktacji (nawet podczas leczenia dużymi dawkami leku) nie jest wystarczająca do spowodowania jakichkolwiek zaburzeń u dziecka.

Stosowanie leku w połączeniu z lekami tyreostatycznymi podczas ciąży jest przeciwwskazane, ponieważ przyjmowanie lewotyroksyny może wymagać zwiększenia dawek tyreostatycznych. Ponieważ tyreostatyki, w przeciwieństwie do lewotyroksyny, mogą przenikać przez barierę łożyskową, u płodu może rozwinąć się niedoczynność tarczycy.

Podczas karmienia piersią lek należy przyjmować ostrożnie, ściśle w zalecanych dawkach pod nadzorem lekarza.

Stosuj u dzieci

U dzieci początkowa dawka dobowa wynosi 12,5-50 mg. Przy długim przebiegu leczenia dawkę leku określa się na podstawie przybliżonego obliczenia 100-150 μg / m2 powierzchni ciała.

Specjalne instrukcje

W niedoczynności tarczycy spowodowanej uszkodzeniem przysadki mózgowej konieczne jest ustalenie, czy jednocześnie występuje niedoczynność nadnerczy. W takim przypadku terapię zastępczą glikokortykosteroidami (GCS) należy rozpocząć przed rozpoczęciem leczenia niedoczynności tarczycy hormonami tarczycy, aby uniknąć rozwoju ostrej niewydolności nadnerczy.

Wpływ na zdolność prowadzenia transportu i mechanizmów kontrolnych

Lek nie wpływa na zdolność do wykonywania czynności zawodowych związanych z prowadzeniem pojazdów i mechanizmami napędowymi.

Interakcje narkotykowe

L-tyroksyna wzmacnia działanie pośrednich antykoagulantów, które mogą wymagać obniżenia ich dawki.

Stosowanie trójpierścieniowych leków przeciwdepresyjnych z lewotyroksyną może prowadzić do zwiększenia działania leków przeciwdepresyjnych.

Hormony tarczycy mogą zwiększać zapotrzebowanie na insulinę i doustne leki hipoglikemiczne. Zaleca się częstsze monitorowanie stężenia glukozy we krwi podczas okresów rozpoczynania leczenia lewotyroksyną, a także podczas zmiany dawki leku.

Lewotyroksyna zmniejsza działanie glikozydów nasercowych. Przy jednoczesnym stosowaniu kolestyraminy, kolestypolu i wodorotlenku glinu zmniejszają stężenie lewotyroksyny w osoczu z powodu zahamowania jej wchłaniania w jelicie.

Przy jednoczesnym stosowaniu sterydów anabolicznych, asparaginazy, tamoksyfenu, interakcja farmakokinetyczna jest możliwa na poziomie wiązania białka.

Przy jednoczesnym stosowaniu fenytoiny, salicylanów, klofibratu, furosemidu w wysokich dawkach wzrasta zawartość lewotyroksyny i T4 niezwiązanych z białkami osocza.

Somatotropina stosowana jednocześnie z L-tyroksyną może przyspieszyć zamknięcie nasadowych stref wzrostu.

Spożycie fenobarbitalu, karbamazepiny i ryfampicyny może zwiększyć klirens lewotyroksyny i wymagać zwiększenia dawki.

Estrogeny zwiększają stężenie związane z frakcją tyreoglobuliny, co może prowadzić do zmniejszenia skuteczności leku.

Amiodaron, aminoglutetymid, PAS, etionamid, leki przeciwtarczycowe, beta-blokery, karbamazepina, wodzian chloralu, diazepam, lewodopa, dopamina, metoklopramid, lowastatyna, somatostatyna wpływają na syntezę, wydzielanie, dystrybucję i metabolizm leku.

Analogi leku L-tyroksyny

Analogi strukturalne substancji czynnej:

  • L-tyroksyna 100 Berlin-Chemie;
  • L-tyroksyna 125 Berlin-Hemi;
  • L-tyroksyna 150 Berlin-Chemie;
  • L-tyroksyna 50 Berlin-Hemi;
  • L-tyroksyna 75 Berlin-Chemie;
  • L-tyroksyna Hexal;
  • Akr L-tyroksyny;
  • L-tyroksyna Pharmac;
  • Bagothyx;
  • L-Tirok;
  • Lewotyroksyna sodowa;
  • Tyro-4;
  • Eutirox.

L-tyroksyna-25-Berlin-Chemie

Aby ustalić, czy lek L-tyroksyna-25-Berlin-Chemie ci pomoże, czy nie, musisz skonsultować się z lekarzem i przejść zalecane testy. Po tym można przepisać kurs leczenia.

Jak uwalniany jest lek

Kto wytwarza lek

Berlin-Chemie AG (Niemcy)

Farma grupa

Leki, które stymulują funkcję tarczycy

Co jest produkowane (kompozycja)

Składnik aktywny - lewotyroksyna sodowa.

Nazwa międzynarodowa

Analogi leku

L-tyroksyna, L-tyroksyna 100 Berlin Chemie, L-tyroksyna 125 Berlin Chemie, L-tyroksyna 150 Berlin Chemie, L-tyroksyna 50 Berlin Chemie, L-tyroksyna 75 Berlin-Chemie, L-tyroksyna-akr, L-tyroksyna- Pharmak, Bagotiroks, L-tyroksyna, Tyro-4, Eutiroks, Eferox

Działanie farmakologiczne

Wypełnianie deficytu hormonów tarczycy. Mechanizmy działania metabolicznego obejmują wiązanie receptora z genomem, zmiany metabolizmu oksydacyjnego w mitochondriach oraz regulację przepływu substratów i kationów na zewnątrz i wewnątrz komórki. W małych dawkach ma działanie anaboliczne, w średnich dawkach stymuluje wzrost i rozwój, zwiększa zapotrzebowanie na tlen tkanek, reguluje metabolizm białek, tłuszczów i węglowodanów, zwiększa funkcjonalną aktywność układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego, aw dużych ilościach hamuje produkcję hormonów uwalniających tyreotropinę. Większość leku jest wchłaniana w jelicie cienkim, maksymalne stężenie osiągane jest po 6 godzinach. Okres półtrwania wynosi około 8 dni. Efekt kliniczny niedoczynności tarczycy pojawia się po 3-5 dniach.

Wskazania na spotkanie

Niedoczynność tarczycy pęcherzykowe raki tarczycy.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość, nieleczona nadczynność tarczycy, ostry zawał mięśnia sercowego, ciężkie nadciśnienie tętnicze, dusznica bolesna, zapalenie mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia rytmu tachysystolicznego, starość (powyżej 65 lat), nieskorygowana dysfunkcja kory nadnerczy.

Skutki uboczne leków

Tachykardia, zaburzenia rytmu, ból w klatce piersiowej, drżenie, bezsenność, lęk, nadmierne pocenie się, łysienie, utrata masy ciała, biegunka, zaburzenia czynności nadnerczy (z niedoczynnością tarczycy przysadki lub podwzgórza), zaburzenia czynności nerek u dzieci.

Interakcja

Zmniejsza działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów nasercowych, zwiększa - pośrednie antykoagulanty, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Fenobarbital i fenytoina przyspieszają metaboliczny Cl, bez zwiększania proporcji wolnego T3 i T4 we krwi. Cholestyramina, kolestypol, wodorotlenek glinu zmniejszają stężenie w osoczu z powodu hamowania wchłaniania jelitowego. Wiązanie białka zmienia sterydy anaboliczne, asparaginazę, klofibrat, furosemid, salicylany, tamoksyfen. Estrogeny zwiększają stężenie związane z frakcją tyreoglobuliny (zmniejsza się skuteczność). W skrócie, wydzielanie, dystrybucję i metabolizm wpływają amiodaron, aminoglutetimid, kwas p-aminosalicylowy, etionamid, przeciwciał leków, beta-blokery, karbamazepinę, hydrat chloralu, diazepam, lewodopę, dopaminy, metoklopramid, lowastatynę, somatostatyna i innych.

Możliwe dawki leku

Wewnątrz, rano, na pusty żołądek, z niewielką ilością płynu. W niedoczynności tarczycy dawka początkowa wynosi 25–100 mcg / dobę, co odpowiada 125–250 mcg / dzień; dzieci dawka początkowa - 12,5-50 mg / dobę, podtrzymująca - 100-150 mg / m2 powierzchni ciała. Dodatkowa terapia w leczeniu leków tyreostatycznych - 50-100 mg / dobę. Scintigram supresji tarczycy: przez 14 dni - 200 mg / dzień lub 3 mg 1 raz przez 7 dni przed ponownym scintigramem. Nowotwór złośliwy tarczycy (po zabiegu) - 150-300 mg / dobę. W wolu eutyreozy i zapobieganiu nawrotom po resekcji: dorośli - 75–200 mcg / dzień, dzieci (w zależności od wieku) - 12,5–150 mcg / dzień.

Przedawkowanie narkotyków

Objawy: kryzys tyreotoksyczny, czasami opóźniony o kilka dni po podaniu. Leczenie: mianowanie beta-blokerów we wprowadzaniu kortykosteroidów, plazmaferezy.

Specjalne zalecenia dotyczące stosowania leku

Zaleca się okresowe określanie zawartości hormonu stymulującego tarczycę we krwi, której podwyższony poziom wskazuje na niedobór dawki. W przypadku długo istniejącego wola wieloguzkowego, przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać test stymulacji hormonem uwalniającym tyreotropinę. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku dawka początkowa nie powinna przekraczać 50 mcg. Bądź ostrożny wyznaczony z poważną długotrwałą niedoczynnością tarczycy. Po zastosowaniu w II i III trymestrze ciąży dawka jest zwykle zwiększana o 25%. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć możliwość niedoczynności tarczycy przysadki lub podwzgórza.

Metoda przechowywania i warunki

Lista B. W temperaturze 15–25 ° C

Metoda realizacji

Recepta

Uwaga. Zastosuj lek powinien być tylko po otrzymaniu wizyty u lekarza.

L-tyroksyna

Opis na dzień 12 marca 2015 r

  • Nazwa łacińska: L-tyroksyna
  • Kod ATX: H03AA01
  • Składnik aktywny: lewotyroksyna sodowa (lewotyroksyna sodowa)
  • Producent: Berlin-Chemie AG / Menarini (Niemcy), OZON LLC (Rosja), Farmak OJSC (Ukraina)

Skład

Skład jednej tabletki L-tyroksyny może zawierać od 25 do 200 μg lewotyroksyny sodowej.

Skład substancji pomocniczych może się nieznacznie różnić w zależności od sposobu wytwarzania leku przez firmę farmaceutyczną.

Formularz wydania

Narzędzie jest dostępne w postaci tabletek, apteka jest dostarczana w paczkach numer 25, numer 50 lub numer 100.

Działanie farmakologiczne

L-tyroksyna jest środkiem tyreotropowym stosowanym w niedoczynności tarczycy (tarczycy).

Farmakodynamika i farmakokinetyka

Lewotyroksyna sodowa, która jest częścią tabletek, spełnia te same funkcje, co endogenna (wytwarzana przez ludzką tarczycę) tyroksyna i trójjodotyronina. W organizmie substancja ulega biotransformacji do lyotyroniny, która z kolei przenika do komórek i tkanek, wpływa na mechanizmy rozwoju i wzrostu, a także na przebieg procesów metabolicznych.

W szczególności L-tyroksyna charakteryzuje się zdolnością do wpływania na metabolizm oksydacyjny zachodzący w mitochondriach i selektywną regulację przepływu kationów zarówno w przestrzeni wewnątrzkomórkowej, jak i na zewnątrz komórki.

Działanie substancji zależy od jej dawkowania: stosowanie leku w małych dawkach wywołuje efekt anaboliczny, aw wyższych dawkach wpływa głównie na komórki i tkanki, zwiększając zapotrzebowanie na tlen tego ostatniego, stymulując reakcje oksydacyjne, przyspieszając rozpad i metabolizm tłuszczów, białek i węglowodanów poprzez aktywację funkcji serca, układu naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego.

Kliniczna manifestacja działania lewotyroksyny w niedoczynności tarczycy występuje już w pierwszych 5 dniach po rozpoczęciu leczenia. W ciągu następnych 3-6 miesięcy, pod warunkiem ciągłego stosowania leku, wola rozproszona zmniejsza się lub całkowicie zanika.

Lewotyroksyna przyjmowana doustnie jest wchłaniana głównie w przewodzie pokarmowym. Wchłanianie zależy w dużej mierze od postaci galenowej leku - maksymalnie do 80% przy przyjmowaniu na pusty żołądek.

Substancja wiąże się z białkami osocza w prawie 100%. Wynika to z faktu, że lewotyroksyna nie jest podatna na hemoperfuzję ani hemodializę. Okres jego półtrwania zależy od stężenia hormonów tarczycy we krwi pacjenta: w stanach eutyreozy czas trwania wynosi 6-7 dni, przy tyreotoksykozie - 3-4 dni, z niedoczynnością tarczycy - 9-10 dni).

Około jedna trzecia wstrzykniętej substancji gromadzi się w wątrobie. W tym przypadku szybko zaczyna wchodzić w interakcje z lewotyroksyną, która znajduje się w osoczu krwi.

Lewotyroksyna jest rozszczepiana głównie w tkance mięśniowej, wątrobowej i mózgowej. Aktywna liotyronina, która jest produktem metabolizmu substancji, jest wydalana z moczem i treścią jelitową.

Wskazania do użycia

L-tyroksyna jest stosowana do wspomagania HTZ w różnych warunkach niedoczynności tarczycy, w tym w pierwotnej i wtórnej niedoczynności tarczycy, rozwiniętych po operacji tarczycy, jak również w stanach wywołanych przez terapię radioaktywnymi preparatami jodu.

Wskazane jest również stosowanie leku na receptę:

  • w niedoczynności tarczycy (zarówno wrodzonej, jak iw przypadku, gdy patologia jest wynikiem zmian w układzie podwzgórzowo-przysadkowym);
  • w otyłości i / lub kretynizmie, którym towarzyszą objawy niedoczynności tarczycy;
  • choroby przysadki mózgowej;
  • jako środek profilaktyczny dla nawrotowego wola guzkowego po resekcji tarczycy (jeśli jego funkcja nie ulega zmianie);
  • do leczenia rozlanego wola eutyreozy (L-tyroksyna jest stosowana jako niezależne narzędzie);
  • do leczenia rozrostu eutyreozy gruczołu tarczowego, a także choroby Gravesa i Basedowa po osiągnięciu kompensacji zatrucia hormonami tarczycy za pomocą środków tyreostatycznych (w ramach kompleksowej terapii);
  • w chorobie Gravesa i choroby Hashimoto (w leczeniu złożonym);
  • do leczenia pacjentów z hormonozależnymi, zróżnicowanymi nowotworami złośliwymi w tarczycy (w tym rak brodawkowaty lub pęcherzykowy);
  • do terapii supresyjnej i hormonalnej terapii zastępczej u pacjentów z nowotworami złośliwymi tarczycy (w tym po operacji raka tarczycy); jako narzędzie diagnostyczne podczas przeprowadzania testów tłumienia tarczycy.

Ponadto tyroksyna jest często stosowana w kulturystyce jako środek do utraty wagi.

Przeciwwskazania

L-tyroksyna jest przeciwwskazana do przepisywania na:

  • nadwrażliwość na lek;
  • ostry zawał mięśnia sercowego;
  • ostre zmiany zapalne mięśnia sercowego;
  • nieleczona nadczynność tarczycy;
  • nieleczony hipokortyk;
  • dziedziczna galaktozemia, niedobór laktazy, zespół zaburzeń wchłaniania jelitowego.

Lek należy stosować ostrożnie u pacjentów z chorobami serca i naczyń krwionośnych (w tym z chorobą wieńcową, zawałem mięśnia sercowego, dusznicą bolesną, miażdżycą, arytmią, nadciśnieniem tętniczym), długotrwałą ciężką niedoczynnością tarczycy i cukrzycą.

Posiadanie pacjenta z którejkolwiek z powyższych chorób jest warunkiem zmiany dawki.

Skutki uboczne L-tyroksyny

Prawidłowemu stosowaniu leku pod nadzorem lekarza nie towarzyszą skutki uboczne. U osób z nadwrażliwością leczeniu lewotyroksyną mogą towarzyszyć reakcje alergiczne.

Inne działania niepożądane są zwykle spowodowane przedawkowaniem L-tyroksyny. Rzadko mogą być wywołane przez przyjęcie leku w niewłaściwej dawce, a także zbyt szybkie zwiększenie dawki (szczególnie w początkowych etapach leczenia).

Działania niepożądane L-tyroksyny są najczęściej wyrażane w postaci:

  • uczucia niepokoju, drżenia, bóle głowy, bezsenność, pseudotorby mózgu;
  • zaburzenia rytmu serca (w tym migotanie przedsionków), tachykardie, dusznica bolesna, kołatanie serca, skurcze dodatkowe;
  • wymioty i biegunka;
  • wysypka skórna, świąd, obrzęk naczynioruchowy;
  • patologie cyklu miesiączkowego;
  • nadmierna potliwość, hipertermia, uczucie gorąca, utrata masy ciała, zwiększone osłabienie, skurcze mięśni.

Pojawienie się powyższych objawów jest przyczyną zmniejszenia dawki L-tyroksyny lub przerwania leczenia lekiem na kilka dni.

Przypadki nagłej śmierci obserwowano na tle zaburzeń czynności serca u pacjentów, którzy przez długi czas stosowali lewotyroksynę w dużych dawkach.

Po zniknięciu działań niepożądanych kontynuuje się leczenie, starannie dobierając optymalną dawkę. W przypadku wystąpienia reakcji alergicznych (skurcz oskrzeli, pokrzywka, obrzęk krtani i - w niektórych przypadkach - wstrząs anafilaktyczny), lek zostaje przerwany.

L-tyroksyna: instrukcje użytkowania

Dzienna dawka leku jest ustalana indywidualnie w zależności od dowodów. Tabletki są przyjmowane na pusty żołądek z niewielką ilością płynu (bez żucia), co najmniej pół godziny przed posiłkami.

Wykazano, że pacjenci w wieku poniżej 55 lat ze zdrowym sercem i naczyniami krwionośnymi podczas terapii zastępczej przyjmują lek w dawce 1,6 do 1,8 µg / kg. Osoby ze zdiagnozowanymi niektórymi chorobami serca lub naczyń, a także pacjenci w wieku powyżej 55 lat, zmniejszają dawkę do 0,9 µg / kg.

Osoby, których wskaźnik masy ciała przekracza 30 kg / m2 M są obliczane na podstawie „idealnej wagi”.

W początkowej fazie leczenia niedoczynności tarczycy schemat dawkowania dla różnych grup pacjentów jest następujący:

  • 75-100 µg / dzień / 100-150 µg / dzień. - odpowiednio dla kobiet i mężczyzn, pod warunkiem, że ich serce i układ naczyniowy działają normalnie.
  • 25 mcg / dzień - osobom, których wiek jest większy niż 55 lat, a także osobom, u których zdiagnozowano choroby układu krążenia. Po dwóch miesiącach dawkę zwiększa się do 50 μg. Dostosuj dawkę, zwiększając ją o 25 mg co 2 miesiące, co powinno nastąpić aż do osiągnięcia normalnego poziomu tyreotropiny we krwi. W przypadku wystąpienia lub nasilenia objawów serca lub naczyń konieczna jest zmiana schematu leczenia choroby serca / naczyń.

Zgodnie z instrukcjami stosowania soli sodowej lewotyroksyny, pacjentów z wrodzoną dawką niedoczynności tarczycy należy obliczyć w zależności od wieku.

Dla dzieci od urodzenia do sześciu miesięcy dawka dobowa wynosi od 25 do 50 mg, co odpowiada 10-15 mg / kg / dobę. pod względem masy ciała. Dzieci w wieku od sześciu miesięcy do roku są przepisywane w dawce 50-75 mg / dobę, dzieci w wieku od jednego roku do pięciu lat - od 75 do 100 mg / dobę, dzieci w wieku powyżej 6 lat - od 100 do 150 mg / dobę, młodzież powyżej 12 lat - od 100 do 200 mcg / dzień.

Instrukcje dotyczące L-tyroksyny wskazują, że niemowlęta i dzieci w wieku poniżej 36 miesięcy, dawkę dobową należy podawać w jednym kroku, pół godziny przed pierwszym karmieniem. Bezpośrednio przed przyjęciem tabletki L-tyroksyny umieszcza się w wodzie i rozpuszcza przed utworzeniem cienkiej zawiesiny.

W niedoczynności tarczycy el-tyroksyna jest zwykle przyjmowana przez całe życie. W przypadku tyreotoksykozy po osiągnięciu stanu eutyreozy przepisano lewotyroksynę sodową w skojarzeniu z lekami przeciwtarczycowymi. Czas trwania leczenia w każdym przypadku określa lekarz.

Schemat odchudzania L-tyroksyny

Aby stracić te dodatkowe kilogramy, lek zaczyna być przyjmowany w dawce 50 µg / dzień, dzieląc wskazaną dawkę na 2 dawki (obie dawki powinny być w pierwszej połowie dnia).

Terapię uzupełnia się za pomocą β-blokerów, których dawka jest dostosowywana w zależności od częstości tętna.

W przyszłości dawkę lewotyroksyny stopniowo zwiększa się do 150–300 mg na dobę, dzieląc ją na 3 dawki do godziny 18:00. Równolegle zwiększa to dzienną dawkę β-blokera. Zaleca się wybranie go indywidualnie, tak aby częstość tętna w spoczynku nie przekraczała 70 uderzeń na minutę, ale jednocześnie jest większa niż 60 uderzeń na minutę.

Występowanie wyraźnych skutków ubocznych jest warunkiem wstępnym zmniejszenia dawki leku.

Czas trwania kursu wynosi od 4 do 7 tygodni. Przerwanie przyjmowania leku powinno przebiegać płynnie, zmniejszając dawkę co 14 dni, aż do całkowitego odstawienia.

Jeśli biegunka wystąpi w trakcie stosowania, kurs jest uzupełniany Loperamidem, który przyjmuje się 1 lub 2 kapsułki dziennie.

Między cyklami lewotyroksyny należy utrzymywać w odstępach co najmniej 3-4 tygodni.

Przedawkowanie

Objawy przedawkowania to:

  • kołatanie serca i bicie serca;
  • zwiększony niepokój;
  • uczucie gorąca;
  • hipertermia;
  • nadmierna potliwość (pocenie się);
  • bezsenność;
  • arytmia;
  • wzrost uderzeń;
  • redukcja wagi;
  • niepokój;
  • drżenie;
  • biegunka;
  • wymioty;
  • osłabienie mięśni i skurcze;
  • pseudotorby mózgu;
  • niepowodzenia cyklu miesiączkowego.

Leczenie obejmuje zatrzymanie L-tyroksyny i przeprowadzenie badań kontrolnych.

Wraz z rozwojem ciężkiej tachykardii w celu zmniejszenia nasilenia, leki blokujące receptory β-adrenergiczne są przepisywane pacjentowi. Ze względu na to, że funkcja tarczycy jest całkowicie stłumiona, nie zaleca się stosowania leków tyreostatycznych.

Podczas przyjmowania lewotyroksyny w ekstremalnych dawkach (podczas próby samobójczej) plazmafereza jest skuteczna.

Interakcja

Stosowanie lewotyroksyny zmniejsza skuteczność leków przeciwcukrzycowych. Na początku leczenia farmakologicznego, a także za każdym razem po zmianie dawki, poziom glukozy we krwi powinien być monitorowany częściej.

Lewotyroksyna nasila działanie leków przeciwzakrzepowych (w szczególności kumaryny), zwiększając w ten sposób ryzyko krwawienia do mózgu (kręgosłupa lub głowy), a także krwawienia z przewodu pokarmowego (zwłaszcza u osób starszych).

Tak więc, jeśli to konieczne, aby przyjąć te leki w połączeniu, zaleca się regularne wykonywanie testu krzepnięcia krwi i, jeśli to właściwe, zmniejszenie dawki leków przeciwzakrzepowych.

Działanie lewotyroksyny może być zaburzone podczas przyjmowania z inhibitorami proteazy. W związku z tym należy stale kontrolować stężenie hormonów tarczycy. W niektórych sytuacjach może być konieczne skorygowanie dawki L-tyroksyny.

Kolestiramina i kolestypol spowalniają wchłanianie lewotyroksyny, więc L-tyroksynę należy przyjmować co najmniej 4-5 godzin przed zażyciem tych leków.

Leki zawierające glin, węglan wapnia lub żelazo mogą zmniejszać nasilenie działania lewotyroksyny, dlatego L-tyroksyna jest przyjmowana co najmniej 2 godziny przed ich zażyciem.

Wchłanianie lewotyroksyny zmniejsza się, gdy jest ona przyjmowana w skojarzeniu z węglanem lantanu lub sewelamerem, dlatego należy ją przyjmować na godzinę przed lub trzy godziny po zastosowaniu tych środków.

W przypadku przyjmowania leków w połączeniu na początkowym i końcowym etapie ich jednoczesnego stosowania konieczne jest kontrolowanie poziomu hormonów tarczycy. Może wymagać zmiany dawki lewotyroksyny.

Skuteczność leku zmniejsza się przy jednoczesnym stosowaniu z inhibitorami kinazy tyrozynowej, a zatem zmiany czynności tarczycy w początkowych i końcowych stadiach jednoczesnego stosowania tych leków powinny być kontrolowane.

Proguanil / chlorochina i sertralina zmniejszają skuteczność leku i wywołują wzrost stężenia tyreotropiny w osoczu.

Enzymy indukowane lekami (na przykład karbamazepina lub barbiturany) mogą zwiększać lewotyroksynę Clpech.

Kobiety przyjmujące hormonalne środki antykoncepcyjne, w tym składnik estrogenowy, a także kobiety przyjmujące hormonalne leki zastępcze w wieku pomenopauzalnym, mogą wymagać zwiększenia dawki lewotyroksyny.

Tyroksyna i l-tyroksyna

Zwiększona dawka furosemidu, salicylanów, klofibratu i wielu innych substancji przyczynia się do przemieszczania lewotyroksyny z białek osocza, co z kolei powoduje wzrost frakcji fT4 (wolna tyroksyna).

Środki zawierające jod, GCS, Amiodaron, propylotiouracyl, leki sympatykolityczne hamują obwodową przemianę tyroksyny w trójjodotyroninę. Ze względu na wysokie stężenie jodu amiodaron może powodować zarówno stan hipo-, jak i nadczynności tarczycy.

Amiodaron stosuje się ze szczególną ostrożnością w skojarzeniu z L-tyroksyną w leczeniu pacjentów z wolem guzkowym o nieokreślonej etiologii.

Fenytoina przyczynia się do przemieszczania lewotyroksyny z białek osocza. W rezultacie pacjent podnosi poziom wolnej tyroksyny i wolnych frakcji trijodotyroniny.

Ponadto fenytoina stymuluje przemiany metaboliczne lewotyroksyny w wątrobie, dlatego zaleca się pacjentom otrzymującym lewotyroksynę w skojarzeniu z fenytoiną w celu ciągłego monitorowania stężenia hormonów tarczycy.

Warunki sprzedaży

Warunki przechowywania

Przechowywać w suchym, chronionym przed światłem świetle, niedostępnym dla dzieci. Optymalna temperatura przechowywania wynosi do 25 stopni Celsjusza.

Okres trwałości

Lek jest przydatny przez 3 lata po dacie wydania.

Specjalne instrukcje

Co to jest lewotyroksyna sodowa? Wikipedia twierdzi, że to narzędzie jest solą sodową l-tyroksyny, która po częściowej biotransformacji w nerkach i wątrobie wpływa na procesy metaboliczne, jak również na wzrost i rozwój tkanek ciała.

Formuła brutto substancji to C15H11I4NO4.

Z kolei tyroksyna jest jodowaną pochodną aminokwasu tyrozyny, głównego hormonu tarczycy.

Będąc nieaktywnym biologicznie, hormon tyroksyna pod wpływem specjalnego enzymu ulega konwersji do bardziej aktywnej formy, trójjodotyroniny, czyli w istocie jest to prohormon.

Główne funkcje hormonu tarczycy to:

  • stymulacja wzrostu i różnicowania tkanek, jak również zwiększenie ich zapotrzebowania na tlen;
  • zwiększone ogólnoustrojowe ciśnienie krwi, a także siłę i częstotliwość skurczów mięśnia sercowego;
  • zwiększona czujność;
  • stymulacja aktywności umysłowej, aktywności motorycznej i umysłowej;
  • stymulacja podstawowej przemiany materii;
  • zwiększone poziomy glukozy we krwi;
  • zwiększona glukoneogeneza w wątrobie;
  • hamowanie wytwarzania glikogenu w mięśniach szkieletowych i wątrobie;
  • zwiększenie absorpcji i wykorzystania glukozy przez komórki;
  • stymulowanie aktywności głównych enzymów glikolizy;
  • zwiększona lipoliza;
  • hamowanie powstawania i odkładania się tłuszczów;
  • zwiększona wrażliwość tkanek na katecholaminy;
  • zwiększona erytropoeza w szpiku kostnym;
  • zmniejszenie reabsorpcji kanalikowej wody i hydrofilowości tkanek.

Stosowanie hormonów tarczycy w małych dawkach wywołuje efekt anaboliczny, aw wysokich dawkach ma silny wpływ kataboliczny na metabolizm białek. W medycynie tyroksynę stosuje się w leczeniu stanów niedoczynności tarczycy.

Objawy niedoboru tyroksyny są następujące:

  • słabość, zmęczenie;
  • upośledzona koncentracja uwagi;
  • niewyjaśniony przyrost masy ciała;
  • łysienie;
  • sucha skóra;
  • depresja;
  • podwyższony poziom cholesterolu;
  • zakłócenie cyklu miesiączkowego;
  • zaparcie.

Aby wybrać odpowiednią dawkę leku, pacjenci z zaburzeniami czynności tarczycy powinni zostać zbadani przez lekarza i wykonać badania krwi, których głównymi wskaźnikami są wskaźniki stężenia:

  • tyreotropina;
  • wolna trijodotyronina;
  • wolna tyroksyna;
  • przeciwciała na tyreoglobulinę;
  • przeciwciała mikrosomalne (przeciwciała peroksydazy tarczycowej).

Norma tyroksyny u mężczyzn wynosi od 59 do 135 nmol / l, norma hormonu u kobiet wynosi od 71 do 142 nmol / l.

Wolny trijodotyronina ft3 i wolny tyroksyna ft4 - co to jest? Wolna trójjodotyronina jest hormonem stymulującym wymianę i wykorzystanie tlenu przez tkanki. Wolna tyroksyna stymuluje syntezę białek.

Zmniejszenie całkowitej stężenia tyroksyny T4 zwykle obserwuje się po operacji usunięcia gruczołu tarczowego, terapii preparatami radioaktywnego jodu, leczeniu nadczynności tarczycy, a także na tle rozwoju autoimmunologicznego zapalenia tarczycy.

Wskaźnik wolnej tyroksyny T4 u kobiet i mężczyzn wynosi 9,0–11,1 pmol / l, wolna trójjodotyronina wynosi 2,6–5,7 pmol / l. Jeśli wolna tyroksyna T4 jest obniżona, mówią, że czynność tarczycy jest niewystarczająca, czyli niedoczynność tarczycy.

Jeśli poziom t4 wolnej od tyroksyny jest obniżony, a wskaźnik stężenia tyreotropiny mieści się w normalnym zakresie, istnieje prawdopodobieństwo, że badanie krwi zostało przeprowadzone nieprawidłowo.

Analogi

Strukturalnymi analogami L-tyroksyny są L-tyroksyna Berlin-Chemie (w szczególności L-tyroksyna 50 Berlin-Chemie i L-tyroksyna 100 Berlin-Chemie), L-tyroksyna wytwarzana przez firmy farmaceutyczne Akrihin i Farmak, Bagotirox, Lewotyroksyna, Eutirox.

Co jest lepsze: Eutirox lub L-tyroksyna?

Leki są generyczne, to znaczy mają te same wskazania do stosowania, ten sam zakres przeciwwskazań i są dawkowane w ten sam sposób.

Różnica między preparatem Eutirox a L-tyroksyną polega na tym, że lewotyroksyna sodowa jest obecna w Eutirox w nieco innych stężeniach niż w L-tyroksynie.

Połączenie z alkoholem

Pojedyncza dawka niewielkiej dawki alkoholu nie jest zbyt wysoka, co do zasady nie wywołuje żadnych negatywnych konsekwencji dla organizmu, dlatego w instrukcjach dotyczących leku nie ma kategorycznego zakazu takiego połączenia.

Jest on jednak ważny tylko dla pacjentów ze zdrowym sercem i naczyniami krwionośnymi.

Spożywanie alkoholu podczas leczenia L-tyroksyną często wywołuje szereg niepożądanych reakcji ze strony OUN i wątroby, co z kolei może wpływać na skuteczność leczenia.

L-tyroksyna do utraty wagi

Pod względem skuteczności tyroksyna znacznie przewyższa większość środków do spalania tłuszczu (w tym środków farmakologicznych). Zgodnie z instrukcjami przyspiesza metabolizm, zwiększa zużycie kalorii, zwiększa produkcję ciepła, stymuluje centralny układ nerwowy, hamuje apetyt, zmniejsza potrzebę snu i zwiększa wydolność fizyczną.

W związku z tym istnieje wiele pozytywnych opinii na temat stosowania lewotyroksyny sodowej w odchudzaniu. Jednak osoby pragnące schudnąć powinny być świadome, że lek zwiększa częstotliwość skurczów mięśnia sercowego, powoduje niepokój i podniecenie, co ma negatywny wpływ na serce.

Aby zapobiec rozwojowi skutków ubocznych, doświadczonym kulturystom zaleca się stosowanie el-tyroksyny w celu zmniejszenia masy ciała w połączeniu z antagonistami (blokerami) receptorów β-adrenergicznych. Pozwala to na normalizację rytmu serca i zmniejszenie nasilenia innych skutków ubocznych towarzyszących przyjmowaniu tyroksyny.

Zalety L-tyroksyny dla utraty wagi to wysoka wydajność i dostępność tego narzędzia, wadą jest duża liczba skutków ubocznych. Pomimo faktu, że wiele z nich można wyeliminować lub nawet zapobiec, zaleca się skonsultowanie się ze specjalistą przed użyciem leku w celu utraty tych dodatkowych kilogramów.

Stosować w czasie ciąży

Leczenie hormonem tarczycy należy prowadzić konsekwentnie, zwłaszcza w okresie ciąży i laktacji. Pomimo faktu, że L-tyroksyna jest szeroko stosowana w okresie ciąży, nie ma dokładnych danych na temat jej bezpieczeństwa dla rozwijającego się płodu.

Ilość hormonów tarczycy przenikających do mleka matki (nawet jeśli terapia jest prowadzona przy użyciu wysokich dawek leku) nie jest wystarczająca do wywołania u dziecka wieku hamowania wydzielania tyreotropiny lub rozwoju tyreotoksykozy.

Recenzje L-tyroksyny

Opinie na temat L-tyroksyny w większości pozytywne. Lek normalizuje równowagę hormonów w organizmie, co z kolei ma korzystny wpływ na ogólny stan zdrowia.

Jednak w ogólnej masie dobrych recenzji z El-tyroksyny istnieją również negatywne, które są związane przede wszystkim z działaniami niepożądanymi leku.

Recenzje lewotyroksyny sodowej do utraty wagi pozwalają stwierdzić, że lek ten, choć powoduje szereg skutków ubocznych, ale waga naprawdę pomaga w dostosowaniu (zwłaszcza jeśli jego stosowanie jest uzupełnione dietą niskowęglową).

Ważne jest, aby pamiętać, że lek można przyjmować tylko na receptę i tylko ze zmniejszoną czynnością tarczycy. Nadmierna waga jest często jednym z objawów upośledzenia organizmu, więc redukcja złogów tłuszczu jest rodzajem efektu ubocznego terapii.

Dla osób, których narządy działają normalnie, przyjmowanie lewotyroksyny może być niebezpieczne.

Cena L-tyroksyny

Cena L-tyroksyny zależy od tego, która firma wyprodukowała lek, od dawki substancji czynnej i liczby tabletek w opakowaniu.

Tyroksynę można kupić na odchudzanie z 62 rubli rosyjskich za opakowanie nr 50 z tabletkami 25 μg (lek firmy farmaceutycznej Farmak).

Cena lewotyroksyny sodowej, produkowanej przez firmę Berlin-Chemie - od 95 rubli. Cena El-tyroksyny-AKRI - od 110 rubli.

L-tyroksyna 25 Berlin-Chemie

Forma wydania, przybliżona cena w aptekach:

Podobne leki:

Wskazania do użycia

Niedoczynność tarczycy pęcherzykowe raki tarczycy.

Dawkowanie i podawanie

Wewnątrz, rano, na pusty żołądek, z niewielką ilością płynu. W niedoczynności tarczycy dawka początkowa wynosi 25–100 mcg / dobę, co odpowiada 125–250 mcg / dzień; dzieci dawka początkowa - 12,5-50 mg / dobę, podtrzymująca - 100-150 mg / m2 powierzchni ciała. Dodatkowa terapia w leczeniu leków tyreostatycznych - 50-100 mg / dobę. Scintigram supresji tarczycy: przez 14 dni - 200 mg / dzień lub 3 mg 1 raz przez 7 dni przed ponownym scintigramem. Nowotwór złośliwy tarczycy (po zabiegu) - 150-300 mg / dobę. W wolu eutyreozy i zapobieganiu nawrotom po resekcji: dorośli - 75–200 mcg / dzień, dzieci (w zależności od wieku) - 12,5–150 mcg / dzień.

Przeciwwskazania

Nadwrażliwość, nieleczona nadczynność tarczycy, ostry zawał mięśnia sercowego, ciężkie nadciśnienie tętnicze, dusznica bolesna, zapalenie mięśnia sercowego, niewydolność serca, zaburzenia rytmu tachysystolicznego, starość (powyżej 65 lat), nieskorygowana dysfunkcja kory nadnerczy.

Efekty uboczne

Tachykardia, zaburzenia rytmu, ból w klatce piersiowej, drżenie, bezsenność, lęk, nadmierne pocenie się, łysienie, utrata masy ciała, biegunka, zaburzenia czynności nadnerczy (z niedoczynnością tarczycy przysadki lub podwzgórza), zaburzenia czynności nerek u dzieci.

Przedawkowanie

Objawy: kryzys tyreotoksyczny, czasami opóźniony o kilka dni po podaniu Leczenie: przepisywanie beta-blokerów, dożylne wstrzyknięcie kortykosteroidów, plazmafereza.

Grupa farmakologiczna

Leki, które stymulują funkcję tarczycy

Działanie farmakologiczne

Wypełnianie deficytu hormonów tarczycy. Mechanizmy działania metabolicznego obejmują wiązanie receptora z genomem, zmiany metabolizmu oksydacyjnego w mitochondriach oraz regulację przepływu substratów i kationów na zewnątrz i wewnątrz komórki. W małych dawkach ma działanie anaboliczne, w średnich dawkach stymuluje wzrost i rozwój, zwiększa zapotrzebowanie na tlen tkanek, reguluje metabolizm białek, tłuszczów i węglowodanów, zwiększa funkcjonalną aktywność układu sercowo-naczyniowego i ośrodkowego układu nerwowego, aw dużych ilościach hamuje produkcję hormonów uwalniających tyreotropinę Większość leku jest wchłaniana w jelicie cienkim, maksymalne stężenie osiągane jest po 6 godzinach. Okres półtrwania wynosi około 8 dni. Efekt kliniczny niedoczynności tarczycy pojawia się po 3-5 dniach.

Skład

Składnik aktywny - lewotyroksyna sodowa.

Interakcja

Zmniejsza działanie insuliny i doustnych leków przeciwcukrzycowych, glikozydów nasercowych, zwiększa - pośrednie antykoagulanty, trójpierścieniowe leki przeciwdepresyjne. Fenobarbital i fenytoina przyspieszają metaboliczny Cl, bez zwiększania proporcji wolnego T3 i T4 we krwi. Cholestyramina, kolestypol, wodorotlenek glinu zmniejszają stężenie w osoczu z powodu hamowania wchłaniania jelitowego. Wiązanie białka zmienia sterydy anaboliczne, asparaginazę, klofibrat, furosemid, salicylany, tamoksyfen. Estrogeny zwiększają stężenie związane z frakcją tyreoglobuliny (zmniejsza się skuteczność). W skrócie, wydzielanie, dystrybucję i metabolizm wpływają amiodaron, aminoglutetimid, kwas p-aminosalicylowy, etionamid, przeciwciał leków, beta-blokery, karbamazepinę, hydrat chloralu, diazepam, lewodopę, dopaminy, metoklopramid, lowastatynę, somatostatyna i innych.

Specjalne instrukcje

Zaleca się okresowe określanie zawartości hormonu stymulującego tarczycę we krwi, której podwyższony poziom wskazuje na niedobór dawki. W przypadku długo istniejącego wola wieloguzkowego, przed rozpoczęciem leczenia należy wykonać test stymulacji hormonem uwalniającym tyreotropinę. W przypadku pacjentów w podeszłym wieku dawka początkowa nie powinna przekraczać 50 mcg. Bądź ostrożny wyznaczony z poważną długotrwałą niedoczynnością tarczycy. Po zastosowaniu w II i III trymestrze ciąży dawka jest zwykle zwiększana o 25%. Przed rozpoczęciem leczenia należy wykluczyć możliwość niedoczynności tarczycy przysadki lub podwzgórza.

O Nas

Gruczoły wydzielania wewnętrznegoGruczoły wydzielania wewnętrznego (wydzielania wewnętrznego) są wspólną nazwą gruczołów wytwarzających substancje czynne (hormony) i uwalniających je bezpośrednio do wewnętrznego środowiska ciała.